_edited.png)
Nie wiesz jeszcze, jak możesz pomóc?
Odpowiedz na kilka pytań - pokażemy Ci najlepszą ścieżkę.
Pomożemy Ci określić, jaka forma wsparcia dziecka będzie dla Ciebie najlepsza: opieka zastępcza, wolontariat, osoba zaprzyjaźniona lub inna.
krok 1 z 4
25%
.png)
Wolontariat lub osoba zaprzyjaźniona
Jako wolontariusz możesz pomóc w odrabianiu lekcji, organizować kreatywne zabawy albo po prostu być. Czasami wystarczy, że wysłuchasz opowieści o szkolnym sukcesie albo dasz uśmiech, który przywróci nadzieję na lepsze jutro. Dla Ciebie to może być zwyczajny dzień, a dla dziecka — najpiękniejsza historia, którą zapiszą w swoim pamiętniku.
Jako osoba zaprzyjaźniona możesz stworzyć z dzieckiem więź, która będzie dla niego bezpieczną przystanią. To chwile spędzone na wspólnym rozmawianiu, oglądaniu filmu albo świętowaniu urodzin. Możesz zaprosić dziecko na wycieczkę rowerową, do kina, spędzić z nim weekend, wakacje i inne wolne od zajęć lekcyjnych dni, być z nim w ważnych momentach jego życia, możesz pokazać mu świat, który wykracza poza jego codzienną rzeczywistość.
Rodzina zastępcza
Rodzina zastępcza to dorośli, którzy udzielają pomocy i wsparcia dzieciom, które tego potrzebują. Otaczają je troską, zapewniają poczucie bezpieczeństwa, stabilizację i bezwarunkową akceptację. Przejmując czasową opiekę nad dzieckiem realizują wiele zadań, które służą jego rozwojowi i wychowaniu. Dzięki temu, że zapewniają mu bezpieczeństwo emocjonalne, dziecko może swobodnie poznawać świat i doświadczać pozytywnych relacji z innymi ludźmi.
Rodzinę zastępczą możesz tworzyć w pojedynkę, jak i w parze. Nie ma znaczenia czy jesteś w związku małżeńskim czy partnerskim. Czy jesteś rodzicem. Możesz mieć 20, 30, 40, 50 a nawet więcej lat. Nie musisz mieć wyższego wykształcenia, własnego mieszkania, możesz być np. jego najemcą. Możesz nadal pracować zawodowo.
.png)
Adopcja
Adopcja (przysposobienie) to akt prawny i proces psychologiczny, w którym małżeństwo lub osoba samodzielna przyjmuje na siebie prawa i obowiązki rodzicielskie wobec dziecka, z którym nie łączy ich więź biologiczna. Po adopcji dziecko staje się pełnoprawnym członkiem rodziny — otrzymuje nowe nazwisko oraz prawa do dziedziczenia. Procedura jest długotrwała i wymaga spełnienia formalnych warunków (np. szkoleń oraz opinii ośrodka adopcyjnego); jej nadrzędnym celem jest dobro dziecka oraz zapewnienie mu stabilności i poczucia przynależności.
Kwalifikacją i szkoleniem kandydatów na rodziny adopcyjne zajmują się ośrodki adopcyjne. W Warszawie działają 3 takie ośrodki:
-
Wojewódzki Ośrodek Adopcyjny (adopcjawarszawa.pl/)
-
Ośrodek Adopcyjny TPD (adopcjatpd.pl)
-
Katolicki Ośrodek Adopcyjny (adopcja.org)