Wyniki wyszukiwania

< Wstecz Łukasz, 5 lata Łukasz to spokojny i pogodny 5 latek, który potrzebuje czasu by zaufać i poczuć się dobrze w nowym otoczeniu. Gdy poczuje się bezpiecznie, ma wiele pomysłów na zorganizowanie sobie zabawy. Chłopiec zmaga się z zespołem FAS, który wpłynął na opóźnienie jego rozwoju psychoruchowego. Potrzebuje on zatem specjalistycznej opieki takiej jak wczesne wspomaganie rozwoju, rehabilitacja, terapia logopedyczna i codziennego wsparcia w drodze do swojej samodzielności. Łukasz od zawsze przebywa w pieczy zastępczej. Rodzice go nie odwiedzają. Dobrze byłoby gdyby opiekun zastępczy Łukasza posiadał doświadczenie w opiece nad dziećmi z zespołem FAS. Łukasz potrzebuje stabilizacji, cierpliwości i specjalistycznej wiedzy. Obecność innych dzieci i zwierząt w rodzinie zastępczej mogą pomóc Łukaszowi w budowaniu relacji społecznych i emocjonalnych, dodatkowo ucząc go empatii i umiejętności radzenia sobie w społeczności. Jeżeli chciałbyś zostać rodziną zastępczą Łukasza Skontaktuj się z nami: e-mail: rodzinazastepcza@wcpr.pl

Spotkania grup wsparcia dla rodzin zastępczych spokrewnionych i niezawodowych z Warszawy odbywają się cyklicznie raz w miesiącu. Ich celem jest wzajemne wsparcie, wymiana doświadczeń, czy znalezienie rozwiązań trudnej sytuacji. Grupy wsparcia Grupa wsparcia dla opiekunów zastępczych to spotkania osób, które mają podobne doświadczenia, trudności. Jej celem jest wzajemne wsparcie emocjonalne, wymiana doświadczeń, znalezienie nowych sposobów poradzenia sobie w trudnej sytuacji. W bezpiecznej atmosferze przy wsparciu psychologa, pedagoga można opowiedzieć lub posłuchać, o tym co jest dla nas ważne. W ramach WCPR od kilku lat funkcjonują 3 grupy wsparcia, w 2 lokalizacjach i 3 różnych terminach. Grupa I każdy 3 poniedziałek miesiąca godz. 17.30 - 19.30 ul. 11 Listopada 15 b Grupa II każdy 3 czwartek miesiąca godz. 11.15 - 13.15 al. Zjednoczenia 34, pokój 219 Grupa III każda 3 środa miesiąca godz.17.00 - 19.00 al. Zjednoczenia 34, pokój 219 Masz pytania? Skontaktuj się z nami Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie e-mail: rodzinazastepcza@wcpr.pl Poprzedni Następny

< Wróć Wola Fundacja Atalaya Wolska 66/39, Warszawa Jak pomagamy Prowadzimy Centrum Usamodzielnienia Młodzieży Atalaya (CUMA), w którym działania kierujemy przede wszystkim do osób w wieku 15-25 lat z doświadczeniem pobytu w pieczy zastępczej. Pracujemy długofalowo w oparciu o budowanie relacji. Kluczowe jest dobrowolne zaangażowanie każdego wychowanka w relację z asystentem usamodzielnienia w Fundacji, dzięki której możliwe jest poznanie aktualnych i realnych potrzeb podopiecznego, będących podstawą proponowanego wsparcia w głównych obszarach usamodzielnienia (zdrowie, relacje, praca, edukacja, finanse i sytuacja mieszkaniowa). Bazując na tych potrzebach i etapie usamodzielnienia, tworzymy indywidualne ścieżki rozwoju, mogą objąć: indywidualne wsparcie asystenta usamodzielnienia – może być o charakterze psychologicznym, coachingowym, interwencyjnym etc., z częstotliwością i zakresem tematycznym dostosowanymi do potrzeb danej osoby udział w programie mieszkań treningowych (+18 lat), obejmującym pobyt w mieszkaniu, wsparcie opiekuna mieszkania, spotkania w społeczności oraz warsztaty usamodzielnienia udział w całorocznej grupie rozwojowo-edukacyjnej (17 lat), nastawionej na wsparcie i realizację potrzeb rozwojowych uczestników i uczestniczek, przygotowujących się do opuszczenia pieczy zastępczej. Program obejmuje m.in. poznanie specyfiki mieszkań treningowych, zagadnienia merytoryczne i prawne, wymianę doświadczeń i rozwój kompetencji w oparciu o dotychczasową wiedzę uczestnictwo w całorocznej grupie rozwojowej (15-16 lat), która stanowi przestrzeń do zatrzymania się przy własnych emocjach, myślach i zachowaniach, stwarzając okazję do głębszego wglądu w siebie. Celem spotkań jest wspieranie lepszego funkcjonowania w relacjach z rówieśnikami i dorosłymi, a także umożliwienie uczestnikom doświadczania pozytywnych, wspierających kontaktów w ramach grupy wsparcia. udział w międzynarodowych programach wymian młodzieżowych Erasmus+ (+16 lat), w tym możliwość dalszego rozwoju w kierunku Youth Lidera i udziału w kolejnych projektach w tej roli. korzystanie z pozostałych, uzupełniających form wsparcia (dla osób już współpracujących z nami), m.in. kursach edukacyjnych, językowych i zawodowych, terapii, korepetycjach, konstruktywnych formach spędzania czasu wolnego oraz innych działaniach, które są odpowiedzią na konkretne potrzeby wychowanków źródło: Fundacja Atalaya Dla kogo Wychowankowie pieczy zastępczej instytucjonalnej i rodzinnej przygotowujący się do usamodzielnienia (wiek 15-25) z całej Warszawy. Kontakt telefon: e-mail: strona www: 665 312 958 https://atalaya.pl/pl/fundacja-atalaya/ fundacja@atalaya.pl

Tworzenie więzi z dzieckiem w pieczy zastępczej może być procesem niezwykle satysfakcjonującym, ale też pełnym wyzwań. W tradycyjnym rodzicielstwie bliskość rozwija się stopniowo, od momentu narodzin... Przycisk Budowanie więzi z dzieckiem w pieczy zastępczej Budowanie więzi z dzieckiem w pieczy zastępczej Tworzenie więzi z dzieckiem w pieczy zastępczej może być procesem niezwykle satysfakcjonującym, ale też pełnym wyzwań. W tradycyjnym rodzicielstwie bliskość rozwija się stopniowo, od momentu narodzin. Natomiast w opiece zastępczej przywiązanie buduje się z podopiecznym, który ma już za sobą szereg doświadczeń emocjonalnych i rodzinnych, często obfitujących w traumę, zaniedbania czy straty. To sprawia, że początkowo może przejawiać nieufność, dystans oraz brak bezpieczeństwa w kontakcie z nowym opiekunem. Dzieci w pieczy zastępczej boją się przywiązać, przewidując kolejne odrzucenie oraz zmiany, które do tej pory zaburzały ich życiową równowagę. Dodatkowo mierzą się z brakiem poczucia przynależności do nowego domu, problemami emocjonalnymi lub behawioralnymi, a nierzadko także z konfliktem lojalności wobec rodziny biologicznej. Dlatego każdy z tych aspektów wymaga od opiekuna zastępczego dużego wyczucia, cierpliwości i konsekwencji. Istnieje wiele sposobów, które mogą pomóc w budowaniu relacji. Z pewnością warto wprowadzać w codzienne życie rytuały i rutyny, które będą kojarzyły się małoletniemu z poczuciem stałości i przewidywalności. Dużą wartość mają także rozmowy, dzięki którym dziecko doświadcza uwagi oraz otrzymuje przestrzeń na podzielenie się tym, co dla niego ważne. Z kolei wspólne spędzanie czasu pozwala budować pozytywne wspomnienia. Również istotne jest okazywanie szacunku i wsparcia emocjonalnego, zainteresowanie myślami i uczuciami dziecka oraz przyjmowanie ich ze spokojem i akceptacją. W budowaniu prawidłowego kontaktu pomocne będą również przejawy konsekwencji w postępowaniu opiekuna, np. poprzez spójne i jasne zasady wychowawcze, dotrzymywanie danego słowa, kształtowanie samodzielności. Żeby skutecznie tworzyć więź, opiekun zastępczy potrzebuje szeregu umiejętności, ze szczególnym uwzględnieniem: empatii, refleksyjności, elastyczności w reagowaniu na potrzeby dziecka oraz świadomości własnych emocji i sposobów komunikowania się z otoczeniem. Cennym zasobem jest również otwartość na wsparcie innych i gotowość do współpracy nie tylko z organizatorem rodzinnej pieczy zastępczej i specjalistami, ale także z rodziną pochodzenia wychowanka. Kluczowe jest również właściwe rozumienie własnej roli, aby wiązała się z adekwatnym wsparciem dla małoletniego. Warto stale mieć na uwadze, że bezpieczna więź z opiekunem to doświadczenie, które dziecko w pieczy zastępczej będzie mogło przenieść na dorosłe życie, budując trwałe i zdrowe kontakty z innymi. Dlatego każdy trud włożony już dziś w budowanie tej relacji ma szansę realnie zmienić jego życie na lepsze. Autor: Ewa Sikora - psycholog, psychoterapeuta, WCPR Poprzedni Następny

Kampania "DZIECIŃSTWO BEZ PRZEMOCY" 20.10.25, 10:00 Każdego roku setki tysięcy dzieci w Polsce doświadcza przemocy. Aż 79% z nich deklaruje, że doświadczyło jej w swoim życiu – często ze strony osób, które powinny zapewniać im miłość i poczucie bezpieczeństwa. To nie są tylko statystyki. Za każdą liczbą kryje się dziecko, które odczuwa strach, wstyd i samotność. Mimo że od 2010 roku w Polsce obowiązuje zakaz stosowania kar fizycznych, co trzeci dorosły nadal uważa je za dopuszczalne. To pokazuje, jak bardzo potrzebna jest zmiana – prawdziwa, społeczna i trwała. wróć

< Wróć Fundacja ORLEN Bielańska 12, Warszawa 29 października o godzinie 18:00 zapraszamy opiekunów z pieczy zastępczej na webinar o wyzwaniach dojrzewania z Bogusiem Janiszewskim – ekspertem związanym ze środowiskiem edukacji niepublicznej i autorem książek popularnonaukowych dla dzieci i młodzieży. Podczas webinaru dowiedzą się Państwo: co tak naprawdę dzieje się w głowie nastolatka? jak rozmawiać z nim o emocjach, granicach i tożsamości? czym dla niego są media społecznościowe? Jak na niego wpływają? jak wspierać jego samoakceptację i dlaczego to ważne? Zapraszamy do zapisów: https://fundacjaorlen.clickmeeting.com/webinar.../register źródło: Fundacja ORLEN

Miłość. To słowo w ustach Ewy brzmi prawdziwie. Ma treść. Kiedy Ola trafiła do niej miała wielkie problemy ze zdrowiem, z wielu względów nikt nie dawał jej szans na dobre życie, naukę, normalne dzieciństwo, młodość i dorosłość. Za kilka dni zaczyna studia... Up Historie z życia wzięte - ciocia Kocham - mówi w progu do swojej nastoletniej córki za każdym razem, kiedy ta wychodzi z domu. Przytula na chwilkę. To „zestaw obowiązkowy", który Ewa serwowała całej swej ósemce: czwórce biologicznych dzieci i kolejnej czwórce, którą opiekuje się w ramach pieczy zastępczej. Miłość i przytulanie - Ewa wie, że bez tego nie stworzyłaby niczego. Ewa pewne rzeczy jest w stanie przewidzieć. Ot, chociażby to, że kiedy siądzie sobie w dużym pokoju z filiżanką dobrej kawy parzonej w ekspresie, którą uwielbia, to kwestią kilku minut są odwiedziny jednej z dwóch „pań", zajętych do tej pory zabawą w sąsiednim pokoju. - Wiesz, ślicznie dzisiaj wyglądasz - Angelika, lat 6 mówi to tak pełnym przekonania głosem, że Ewa nie próbuje zaprzeczać. Zwłaszcza, że w drzwiach stoi także siostra dziewczynki, trzyipółletnia Karolinka i przytakuje całą sobą. Dosłownie. - Ty także wyglądasz pięknie - odwzajemnia komplement. - Obie pięknie wyglądacie - poprawia się szybko i przytula dziewczynki. Obie siostry trafiły do niej na początku tego roku. W ramach pieczy zastępczej. Z domu, gdzie nie było przytulania ani wymiany grzeczności. - Moje kochane Pieczaki - mówi z miłością o dziewczynkach, które początkowo bardzo przeżywały rozstanie z tymi, którzy tworzyli im świat. Co z tego, że obdarty z tego co piękne i najbardziej potrzebne? W nowym miejscu Angelika, ta dobrze wychowana młoda dama przez dwa miesiące nie odzywała się słowem, jej siostra bała się szczoteczki do zębów. Nie wiedziała, do czego służy... Najpiękniejsze jest to, że w wieku 46 lat Ewa rodziną zastępczą została już po raz drugi. Dzieci, którym zaczęła pomagać kilkanaście lat temu są już dorosłe, jej biologiczne pociechy także. - Pani Ewo, a może tak poszłaby pani za ciosem. Pani podopieczni już dorośli... - słyszała już od pewnego czasu od pań, które z ramienia Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie pomagają jej w wielu rzeczach. Serce Ewy zabiło mocniej, właściwie podjęło decyzję od razu, jednak postanowiła jeszcze poradzić się swoich dzieci. Myślała z niepokojem, co powiedzą. Do dzisiaj pamięta każde słowo. I to, że po raz kolejny poczuła satysfakcję, że wychowała wrażliwych i mocnych ludzi. - Mamusiu, ty nie potrafisz inaczej, zrób to po prostu - powiedziały takim tonem, jakby wiedziały od dawna co się święci, a Ewa była jedyną osobą niewtajemniczoną w plan. Za słowami poszły czyny, bo pomagają jej przy dziewczynkach. - Chętnie pokazują im dziewczyńskie rzeczy, układają fryzury... Zostają z nimi jak ja np. idę na mecz - opowiada wierna kibicka Legii Warszawa. - Czuję, że nie robią tego z musu, to dodaje mi sił. Tak naprawdę spełnia swe marzenia. Zawsze chciała mieć dużo dzieci, opiekować się nimi, dawać im siebie. Marzenia były z nią nawet wtedy, kiedy nijak miały się do rzeczywistości. Była małą dziewczynką, kiedy porzuciła ją własna matka, swojego taty nie znała. Najpierw wychowywała ją babcia, która zmarła kiedy Ewa miała 10 lat. Wzięła ją do siebie druga babcia. Przez sześć lat miała dobry, ciepły dom, potem choroba starszej kobiety sprawiła, że w wieku lat szesnastu Ewa trafiła do Domu Dziecka gdzieś w małej miejscowości. Nie może powiedzieć, że działy się jej tam złe rzeczy. - Wiem, że panie opiekujące się nami starały się jak umiały, wiem też, że ciężko jest dać ciepło tylu wychowankom, nie były w stanie - wspomina. Kiedy w wieku dziewiętnastu lat znalazła się w Warszawie, życie wciąż jej nie oszczędzało. Czteroletnie małżeństwo do dzisiaj wspomina wzdrygając się z niesmakiem. Z trójką dzieci, które pojawiły się na świecie musiała uciekać przed damskim bokserem, jakim okazał się człowiek z którym się związała. Uciekła z tego życia, aby spotkać prawdziwego mężczyznę. - Dzięki drugiemu mężowi przestałam być wrakiem człowieka. Uwierzyłam, że nie jestem do niczego, że nie jestem złą matką , że nie jestem złą żoną...- mówi, po czym zamyśla się i smutnieje, głaska Łobuza, psa staruszka, który jest z nią tyle lat. - Mój mąż umarł 11 lat temu, dał mi zaplecze emocjonalne i poczucie, że jestem wartościowa. W takiej właśnie chwili, kiedy razem wychowywali już czworo dzieci (na świecie pojawiła się ich wspólna, dzisiaj 18-letnia córka) marzenia Ewy o posiadaniu gromadki dzieci spełniły się jeszcze bardziej. Pojawiły się Pieczaki, jak mówi dzisiaj z miłością o dzieciach w pieczy zastępczej. Dwójka dzieci, dla których stali się rodziną zastępczą pojawiła się nagle i bez zapowiedzi. W 2010 roku zmarła jej matka, będąca rodziną zastępczą dla syna jej młodszej siostry i dwóch córek starszej. Dzieci miały pięć, sześć i osiem lat. - Nie chcę z nimi zostać jestem za stary - uciął mąż zmarłej jakiekolwiek rozmowy na temat dzieci. Ewa i jej mąż, który także znał smak dzieciństwa w domu dziecka wiedzieli, że powinni pomóc, bo tak po prostu trzeba. Czuli, że ich świat zmieni się diametralnie. Na lepsze czy na gorsze? Nie szukali na to odpowiedzi. Nie mieli czasu. - Nie wiedziałam, o co chodzi w tym wszystkim, nie ogarniałam sytuacji - wspomina tamte chwile Ewa. Jedną z córek starszej siostry zajął się jej biologiczny ojciec. Drugą córką jej rodzona matka nie chciała się zająć. - Weźmiesz ją, ja nie dam rady - usłyszała Ewa, która już wcześniej czuła, że Ola trafi do niej. - Nie spodziewałam się jednak, że także moja młodsza siostra zapyta mnie czy wezmę do siebie jej syna.... Wzięła. Przez dwie minuty dosłownie, jakie miała po tym pytaniu na złożenie do sądu odpowiedniego wniosku nie wymyśliła nic lepszego. - I tak mając czworo małych dzieci w domu staliśmy się rodziną zastępczą dla dwojga innych maluchów - po trzynastu latach Ewa uważa, że to była jedna z najlepszych decyzji w jej życiu. Wprawdzie potem wiele razy zastanawiała się, po co to robi, to były jedynie chwile, przysłowiowe łyżki dziegciu w beczce miodu. Tak jak wtedy, kiedy usłyszała, że robi to dla pieniędzy bądź wtedy, kiedy usłyszała od dorastającego Pieczaka „nienawidzę cię". - Ciężko się wtedy robi, nie ma czym oddychać. Ale złe chwile się kończą. Zawsze - dodaje z pewnością w głosie. Przez lata nauczyli się siebie doskonale. Nie, nie jest dobrą ciocią, która da sobie wejść na głowę. Potrafi być stanowcza, kiedy trzeba oczywiście. - Dzieci pieczowe mają problem z zaufaniem, są wyrwane ze środowiska, które wcale nie było dobre dla nich, ale nauczyły się tam żyć i funkcjonować - uważa. - Nade wszystko potrzeba cierpliwości, przytulania i miłości. Mają wiedzieć i czuć, że są dla nas ważne. I tak jest, skoro mimo pełnoletności wciąż są blisko niej. Dla Karolinki i Angeliki to już jedyny świat. Do Ewy mówią „ciociu", zdarza im się powiedzieć „mamo". Zwłaszcza wtedy, kiedy są wśród innych dzieci. - Taką mają potrzebę, rozumiem to. Staram się być dla nich jednak ciocią, bo chciałabym, żeby zwracały się tak do kogoś, kto je adoptuje i będzie prawdziwą mamą - mówi i zwraca uwagę także na to, że obowiązujące w Polsce prawo nie daje jej jako pieczy zastępczej wielkich praw do dzieci. Aby wyrobić im paszporty czy choćby podpisać zgodę na wyjazd na wycieczkę - na to wyrazić zgodę musi biologiczna matka. Dziewczynki czują, że mówi o nich i pojawiają się na chwilę. Po chwilkę przytulania. - Takie już są, takie je kocham... Miłość. To słowo w ustach Ewy brzmi prawdziwie. Ma treść. Kiedy Ola trafiła do niej miała wielkie problemy ze zdrowiem, z wielu względów nikt nie dawał jej szans na dobre życie, naukę, normalne dzieciństwo, młodość i dorosłość. Za kilka dni zaczyna studia... - Jestem dumna z tego, że jestem częścią jej życia. Takiego normalnego, codziennego i od święta - mówi i podkreśla, że bycie rodziną zastępczą to nie jest coś ponad. To normalne, dobre życie. Wprawdzie Ewa nie mówi tego głośno, ale to nie jest jej ostatnie słowo. W przedpokoju wiszą zdjęcia całej jej kochanej ósemki. Miejsc na nowe portrety jest jeszcze mnóstwo. Poprzednia Kolejna

< Wróć Fundacja ORLEN Bielańska 12, Warszawa Zapraszamy młode osoby w wieku 𝟏𝟔–𝟐𝟔 𝐥𝐚𝐭, które wychowywały się lub wychowują w pieczy zastępczej typu rodzinnego, do udziału w bezpłatnych kursach zawodowych w ramach programu „Mogę Więcej" - wspierającym start w dorosłe życie zawodowe. Zapisy trwają do 13.02, link do zapisów: https://www.interankiety.pl/f/J7a0QeY9 𝐄𝐭𝐚𝐩 𝐈 𝟏𝟑 𝐥𝐮𝐭𝐞𝐠𝐨, 𝐠𝐨𝐝𝐳. 𝟏𝟕:𝟑𝟎 – darmowy webinar otwarcia programu. Poznacie wyzwania rynku pracy 2025/2026 i kompetencje przyszłości. 𝟐𝟏–𝟐𝟐 𝐥𝐮𝐭𝐞𝐠𝐨 – 3-godzinne interaktywne warsztaty online, podczas których: • nauczycie się planować ścieżkę kariery, • odkryjecie swoje predyspozycje zawodowe, korzystając z narzędzia MBTI. 𝐄𝐭𝐚𝐩 𝐈𝐈 Na podstawie Waszego zaangażowania wybierzemy grupę 36 uczestników, którzy wezmą udział w profesjonalnych szkoleniach zakończonych certyfikatem Uniwersytetu WSB Merito Warszawa. Czekają na Was elitarne ścieżki: Python, SAP S/4HANA, AI & Data Lab, Social Media – od podstaw do praktyki, kadry, płace, rachunkowość. Każdy kurs to 80 godzin intensywnej nauki, praca nad portfolio i finalnie prestiżowy certyfikat. Kursy realizujemy we współpracy z WSB Merito Warszawa. źródło: Fundacja ORLEN

Dowiesz się co to jest piecza zastępcza, rodzina zastępcza, kto i jak może zostać rodziną zastępczą niezawodową oraz na jakie wsparcie mogą liczyć opiekunowie zastępczy. Przycisk Informator dla kandydata na rodzinę zastępczą Kto i jak może zostać rodziną zastępczą niezawodową? Piecza zastępcza Zostając rodziną zastępczą staniesz się częścią systemu pieczy zastępczej, czyli osób oraz instytucji, działających na rzecz dziecka, które nie może pozostawać pod opieką rodziców. Twoim zadaniem będzie zapewnienie mu opieki i wychowania do czasu jego powrotu do rodziców, a w sytuacji, gdy nie będzie to możliwe, do czasu usamodzielnienia albo przysposobienia (adopcji). Czy wiesz, że… Piecza zastępcza może być sprawowana w formie rodzinnej i instytucjonalnej. Rodzinna to: rodziny zastępcze spokrewnione (dziadkowie i rodzeństwo dziecka) rodziny zastępcze niezawodowe (np. ciotka, wujek lub osoby obce dla dziecka) rodziny zastępcze zawodowe , w tym zawodowe pełniące funkcję pogotowia rodzinnego i zawodowe specjalistyczne (najczęściej są to osoby obce dla dziecka, które otrzymują wynagrodzenie za wykonywaną pracę) rodzinne domy dziecka (najczęściej są to osoby obce dla dziecka, pod ich opieką może przebywać 8 dzieci, osoby te otrzymują wynagrodzenie za wykonywaną pracę) Instytucjonalna to: placówki opiekuńczo-wychowawcze regionalne placówki opiekuńczo-terapeutyczne interwencyjne ośrodki preadopcyjne Czy wiesz, że… Decyzję o zabezpieczeniu dziecka w pieczy zastępczej podejmuje sąd opiekuńczy w sytuacji, gdy dotychczasowe wsparcie rodziny nie przyniosło oczekiwanych rezultatów lub też zagrożone jest zdrowie lub życie dziecka. Dziecko w pieczy zastępczej, to dziecko, którym nie mogą zajmować się jego rodzice, ponieważ sami przeżywają kryzys spowodowany np. uzależnieniem, przewlekłą chorobą lub niepełnosprawnością. Kryzys ten powoduje, iż nie są w stanie zapewnić mu właściwej opieki, zadbać o jego potrzeby, często nawet te podstawowe. Rodzina zastępcza Rodzina zastępcza to dorośli, którzy udzielają pomocy i wsparcia dzieciom, które tego potrzebują. Otaczają je troską, zapewniają poczucie bezpieczeństwa, stabilizację i bezwarunkową akceptację. Przejmując czasową opiekę nad dzieckiem realizują wiele zadań, które służą jego rozwojowi i wychowaniu. Dzięki temu, że zapewniają mu bezpieczeństwo emocjonalne, dziecko może swobodnie poznawać świat i doświadczać pozytywnych relacji z innymi ludźmi. O tym, jakie formalne warunki trzeba spełnić by zostać rodziną zastępczą mówi ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, a dokładnie art. 42, z którego wynika, że należy: dawać rękojmię należytego sprawowania pieczy zastępczej, przez co można rozumieć, że nasze cechy osobiste, cechy charakteru, nasze zachowania, a także związane z nami zdarzenia i okoliczności gwarantują prawidłową opiekę nad dzieckiem w sytuacji, gdy jest się rodzicem mieć pełnię władzy rodzicielskiej, w którą na przestrzeni czasu nie ingerował sąd wypełniać obowiązek alimentacyjny (jeżeli nas dotyczy) mieć pełną zdolność do czynności prawnych być zdolnym do sprawowania właściwej opieki nad dzieckiem, co jest potwierdzone: zaświadczeniem lekarskim o stanie zdrowia opinią psychologiczną dotycząca predyspozycji i motywacji do pełnienia funkcji rodziny zastępczej przebywać na terytorium Polski, w przypadku cudzoziemców ten pobyt powinien być legalny mieć odpowiednie warunki bytowe i mieszkaniowe by zaspokoić indywidualne potrzeby dziecka nie być wskazanym w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym mieć stałe źródło dochodów (dotyczy rodzin zastępczych niezawodowych) nie być skazanym prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo (dotyczy rodzin zastępczych niezawodowych lub zawodowych oraz prowadzących rodzinny dom dziecka) Czy wiesz, że… Rodzinę zastępczą możesz tworzyć w pojedynkę, jak i w parze. Nie ma znaczenia czy jesteś w związku małżeńskim czy partnerskim. Czy jesteś rodzicem. Możesz mieć 20, 30, 40, 50 a nawet więcej lat. Nie musisz mieć wyższego wykształcenia, własnego mieszkania, możesz być np. jego najemcą. Możesz nadal pracować zawodowo. Jak zostać rodziną zastępczą niezawodową? W pierwszej kolejności zastanów się czy Ty i Twoi bliscy jesteście gotowi zaopiekować się dzieckiem, które tego potrzebuje. Dzieckiem, które często niesie ze sobą bagaż trudnych doświadczeń. Dzieckiem od którego nie możesz oczekiwać wdzięczności za to, że mu pomagasz. Dzieckiem, które potrzebuje Twojej bezwarunkowej akceptacji bez względu na to jak trudne zachowania prezentuje. Dzieckiem, które nie jest Twoje i być może nigdy nie będzie, gdyż wróci pod opiekę swoich rodziców albo zostanie adoptowane przez kogoś innego. Odpowiedz sobie na pytanie czy masz gotowość zostać bezpieczną bazą, miejscem pełnym ciepła, wsparcia i zrozumienia dla małego człowieka, który na takie właśnie miejsce czeka i bardzo go potrzebuje. Jeśli na powyższe pytania odpowiesz sobie TAK wykonaj kolejny krok: Krok I umów się na spotkanie z pracownikiem działu wsparcia specjalistycznego i szkoleń rodzinnej pieczy zastępczej (DWSS) złóż wniosek o przyjęcie do procesu kwalifikacji złóż wymagane dokumenty: zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia, zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego, odpis skrócony aktu małżeństwa/odpis skrócony aktu urodzenia Wszystkie szczegóły dotyczące kwalifikacji przekaże Ci pracownik Działu Krok II podczas wywiadu w Twoim domu sprawdzimy, czy możesz zapewnić dziecku dobre warunki do rozwoju psycholog na badaniu sprawdzi czy masz odpowiednie predyspozycje i motywację by być niezawodową rodziną zastępczą otrzymasz wstępną kwalifikację i na Twój wniosek skierowanie do szkolenia Krok III po ukończeniu szkolenia otrzymasz świadectwo na Twój wniosek wydamy Ci Zaświadczenie Kwalifikacyjne Zaświadczenie Kwalifikacyjne, to dokument potwierdzający, że ukończyłeś szkolenie dla kandydatów na rodzinę zastępczą niezawodową, odbyłeś praktyki oraz spełniasz wskazane w ustawie warunki i masz odpowiednie predyspozycje by pełnić funkcję rodziny zastępczej niezawodowej dla 1, 2 lub 3 dzieci w określonym wieku np. niemowlęcym, przedszkolnym lub szkolnym. Wsparcie rodzin zastępczych z Warszawy Jako rodzina zastępcza będziesz mógł liczyć na wsparcie zarówno merytoryczne jak i finansowe. Wsparcie merytoryczne wsparcie koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej szkolenia podnoszące kwalifikacje grupy wsparcia spotkania Rodzin zapewnienie dzieciom dostępu do specjalistów, tj. lekarz psychiatra, neurolog wsparcie psychologiczne i psychoterapeutyczne diagnoza FAS/FASD inne zależne od indywidualnych potrzeb dziecka i rodziny Ponadto: preferencyjne przyjęcia do żłobków i przedszkoli bezpłatny przejazd komunikacją miejską (dla dzieci w pieczy zastępczej i dzieci własnych opiekunów zastępczych) Wsparcie finansowe: świadczenia obligatoryjne: na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie/pełnoletniego wychowanka – rodziny zastępcze spokrewnione – 1002 zł, rodziny zastępcze niezawodowe i zawodowe – 1517 zł dodatek wychowawczy – 800 zł dodatek dla dzieci ze stwierdzoną niepełnosprawnością – 306 zł rodziny zastępcze zawodowe i prowadzący rodzinne domy dziecka – inne, dodatkowe wynikające z ustawy świadczenia fakultatywne – przyznawane w zależności od potrzeb dziecka i rodziny: dofinansowanie do wypoczynku poza miejscem zamieszkania dziecka świadczenie na pokrycie niezbędnych kosztów związanych z potrzebami przyjmowanego dziecka, jednorazowo świadczenie na porycie kosztów związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych lub innych zdarzeń mających wpływ na jakość sprawowanej opieki Poprzedni Następny

(Nie)zwykli ludzie, ważna decyzja. Nowe rodziny zastępcze w Warszawie 23.12.25, 11:00 Choć koniec roku zbliża się wielkimi krokami, my ani na moment nie zwalniamy tempa! 16 grudnia zakończyliśmy kolejne szkolenie kandydatów na rodziny zastępcze. To aż 15 wspaniałych osób, które już wkrótce utworzą 9 nowych rodzin zastępczych w Mieście Stołecznym Warszawa. Prezentujemy również plansze ze szkolenia stworzone przez samych kandydatów. To na nich pokazali, jak widzą rolę opiekuna zastępczego i co ich skłoniło, by podjąć tę drogę.Bez wielkich haseł. Bez nadzwyczajnych supermocy. Jak widać to (nie)zwykli ludzie. Tacy jak my. Tacy jak Wy. Ludzie, którzy pomyśleli: „Może właśnie ja mogę dać dziecku bezpieczne miejsce” . Jeśli ta myśl choć na chwilę pojawiła się też w Twojej głowie, być może to nie przypadek. Skontaktuj się z nami, a my pomożemy znaleźć Ci właściwą ścieżkę. wróć