Wyniki wyszukiwania

21 listopad - Dzień Pracownika Socjalnego 21.11.25, 08:00 wróć

< Wstecz Wiktoria, 10 lat i Janek, 12 lat Wiktoria jest pogodną i serdeczną 10 latką. Nie ma trudności w nawiązaniu relacji z innymi dziećmi, do dorosłych podchodzi z dystansem, aczkolwiek nie zamyka się na nich. Wiktoria jest wysportowana, uczęszcza na zajęcia akrobatyczne oraz basen. Lubi zabawy na świeżym powietrzu. Chętnie angażuje się w prace kuchenne, jest pomocna i życzliwa. Jest ambitną i ukierunkowaną na cel dziewczynką, bywa czasami uparta, ale cecha ta umożliwia jej osiąganie sukcesów. Janek jest bardzo komunikatywnym i otwartym na interakcje 11 latkiem. Pomimo problemów z regulowaniem emocji (autyzm) stara się dostosować do zasad życia społecznego. Chętnie dzieli się swoimi przemyśleniami. Jest ambitny i pomocny. Chłopiec interesuje się piłką nożną, uczęszcza na treningi. Lubi spędzać czas na świeżym powietrzu, jeździć na rowerze, korzystać z basenu i wycieczek plenerowych. Janek ma orzeczenie o niepełnosprawności – zdiagnozowany autyzm atypowy. Pozostaje pod stałą kontrolą lekarza psychiatry i neurologa. Wiktoria i Janek pozostają w stałym kontakcie ze swoim rodzeństwem, z którym są mocno związani emocjonalnie. Poza regularnym kontaktem telefonicznym, odwiedza ich starsza siostra. Podtrzymują także relacje z ojcem, który przez długi czas nie interesował się ich losem. Obecnie spotykają się regularnie. Szukamy dla nich ciepłych, wrażliwych i konsekwentnych dorosłych, najlepiej mających doświadczenie w opiece nad dzieckiem z autyzmem. Gotowych kontynuować specjalistyczne wsparcie Janka. Najlepiej z Warszawy bądź okolic, by dzieci mogły mieć nadal możliwość spotkań ze swoją rodziną, szczególnie starszą siostrą. Jeżeli chcielibyście zostać rodziną zastępczą Wiktorii i Janka Skontaktuj się z nami: e-mail: rodzinazastepcza@wcpr.pl

< Wstecz Pawełek, 7 lat Pawełek ma 7 lat i czuje, że może być już nawet starszym bratem, bo umie układać klocki i jeździć samochodzikami po dywanie. Jest bardzo opiekuńczy i pomocny. Jeszcze nie zdecydował czy będzie podróżnikiem, bo lubi wycieczki i wyprawy, czy raczej mechanikiem samochodowym, bo zgłębia tajniki prowadzenia i budowy pojazdów wszelakich. Od kiedy odkrył swoje pasje potrafi długo bawić się i zajmować nimi i sobą. Pawełek ma wrodzoną wadę mózgu, która jest przyczyną jego opóźnienia intelektualnego. Chłopczyk to mały bohater, bo ani ta wada ani trudne doświadczenia z domu rodzinnego nie zabrały mu pogodnego i cudownie spokojnego usposobienia. Pawełek ma liczne rodzeństwo, ale nikt z rodziny nie utrzymuje z nim kontaktu. Chłopczyk bardzo chciałby mieć dom, rodzinę, rodzeństwo, pieska lub kotka. Takie zwyczajne, normalne sprawy domowe. Kogoś kto chciałby pomóc mu i wspierać go w jego rozwoju. Kto ma lub chciałby mieć doświadczenie w opiece nad dzieckiem z niepełnosprawnością w zamian za piękny uśmiech i radość życia Pawełka. Jeżeli chciałbyś zostać rodziną zastępczą Pawełka Skontaktuj się z nami: e-mail: rodzinazastepcza@wcpr.pl

Błąd wychowawczy to takie działanie rodzica/opiekuna, często nieświadome, które przyczynia się do wystąpienia skutków negatywnych dla rozwoju dziecka i procesu jego wychowania. Przycisk Najczęstsze błędy wychowawcze Błąd wychowawczy to takie działanie rodzica/opiekuna, często nieświadome, które przyczynia się do wystąpienia skutków negatywnych dla rozwoju dziecka i procesu jego wychowania. Na pojawienie się błędów wychowawczych istotny wpływ ma funkcjonowanie osobowościowe dorosłego, normy i postawy nabyte przez niego w ciągu życia, a także czynniki sytuacyjne. Nadopiekuńczość – nazbyt silne zaangażowanie w sprawy dziecka i nadmierna emocjonalna koncentracja na nim prowadzą do kontroli psychologicznej. Dorosły zalękniony o swoją pociechę będzie ograniczał jej aktywność, hamując przez to rozwój samodzielności, autonomii i odpowiedzialności. Nadopiekuńczość może prowadzić do rezygnacji ze stawiania wymagań w procesie wychowania, wyolbrzymiania problemów małoletniego oraz budowania niezdrowej zależności emocjonalnej w relacji z dzieckiem. Konsekwencją błędu opartego na nadopiekuńczości będzie, m.in . mała pewność siebie u dziecka, problemy z decyzyjnością, unikanie wyzwań. Rygoryzm – surowość i krytycyzm oraz nadawanie przez rodzica/opiekuna wysokiej rangi posłuszeństwu i dyscyplinie mogą skutkować budowaniem się dystansu emocjonalnego w relacji dzieckiem. Nadmiernie wymagający dorosły często odznacza się małą wrażliwością na potrzeby dziecka i traktuje je zgodnie ze sztywno przyjętym modelem wychowania, np. narzucając zasady zachowania. W postępowaniu takiego rodzica/opiekuna częściej pojawiają się kary, aniżeli rozmowy wychowawcze ukierunkowane na poznanie perspektywy i oczekiwań małoletniego. Konsekwencją błędu opartego na bezkompromisowym podejściu do wychowania będzie, m.in . brak wiary w siebie u dziecka, lękliwość, bunt. Autor: Ewa Sikora - psycholog, psychoterapeuta, WCPR Poprzedni Następny

Dobrometr, zmierz swój poziom dobra Dobrometr Zmierz swój poziom dobra Chcesz odkryć, jak wielkie serce naprawdę masz? Przyłącz się do naszej niezwykłej zabawy i sprawdź swój Poziom Dobroci ! Każdy z nas ma w sobie iskrę dobroci, ale czasami potrzebujemy małej podpowiedzi, by ją dostrzec i rozniecić na nowo. Pamiętaj, że dobro zaczyna się od małych gestów i każdy ma moc, by uczynić świat lepszym miejscem. Czy jesteś gotowy podjąć wyzwanie? Start

Przyjęcie krytyki wymaga dużej dojrzałości i refleksji, które u dziecka nie zostały jeszcze wykształcone, stąd nadmierne krytykowanie małego człowieka, zwłaszcza przez osoby mu najbliższe, może odcisnąć trwałe negatywne piętno na jego psychice. Przycisk Skutki nadmiernej krytyki dziecka Przyjęcie krytyki wymaga dużej dojrzałości i refleksji, które u dziecka nie zostały jeszcze wykształcone, stąd nadmierne krytykowanie małego człowieka, zwłaszcza przez osoby mu najbliższe, może odcisnąć trwałe negatywne piętno na jego psychice. Krytyka jest nieodłącznym elementem wychowania i podana w sposób konstruktywny, ciepły, życzliwy ma szansę posłużyć dobru dziecka, np. doskonaleniu jego umiejętności czy poradzeniu sobie z porażką. Jednakże krytyka nazbyt częsta, bezzasadna, czy nacechowana narzucaniem sposobów działania i nieadekwatnie wysokimi wymaganiami będzie skutkować u dziecka (zwłaszcza nieśmiałego) wstydem i niepewnością, ponadto poczuciem bycia niewystarczającym i bezwartościowym. Dziecko stale punktowane stopniowo będzie tracić motywację do działania i wzbraniać się przed nowymi wyzwaniami, co na swój sposób wpłynie hamująco na rozwój jego samodzielności. Pociecha funkcjonująca pod stałą presją będzie miała poczucie niedostatecznego wsparcia, a w jej emocjach prawdopodobnie zagości więcej złości, bezsilności i frustracji, aniżeli u dziecka dorastającego w atmosferze szacunku i akceptacji. Nadmierna krytyka może wprowadzać dystans do relacji rodzic/opiekun – dziecko, zaś na etapie nastoletnim nasilać konfliktowość i bunt małoletniego. W skrajnych przypadkach dominujący klimat krytycyzmu może przyczynić się do pogorszenia samopoczucia dziecka, co niestety będzie stanowiło bazę dla rozwoju różnego rodzaju zaburzeń lub chorób, m.in . nieprawidłowego kształtowania się osobowości, depresji, uzależnień. Dlatego, zanim skrytykujesz pochyl się nad tym, że d ziecko nie działa przeciwko Tobie, ale z jakiegoś powodu jest mu trudno poradzić sobie z danym zadaniem. Sprawdź czego mu brakuje i zaopiekuj tę przyczynę, przy tym po prostu słuchaj i rozmawiaj z pociechą. Twoja samoobserwacja i refleksja, a także zaangażowana praca nad budowaniem prawidłowej relacji z dzieckiem pomoże uchronić je przed rozwinięciem surowego wewnętrznego krytyka, a tym samym wieloma trudnościami w jego późniejszym, dorosłym życiu, m.in. nadmiernym samokrytycyzmem, perfekcjonizmem, niską samooceną, lękiem przed odrzuceniem. Autor: Ewa Sikora - psycholog, psychoterapeuta, WCPR Poprzedni Następny

Teatr dla Rodzin 7.05.25, 07:00 Rusza Konkurs „Teatr dla rodzin” – twórczo o rodzinnej pieczy zastępczej Wspólnie z Teatrem Kamienica zapraszamy do udziału w wyjątkowej inicjatywie artystycznej – konkursie teatralnym „Teatr dla rodzin”. Konkurs skierowany jest do kół teatralnych i grup amatorskich działających przy placówkach edukacyjnych, ośrodkach kultury i teatrach na terenie m.st . Warszawy. Jego celem jest zwrócenie uwagi na temat rodzicielstwa zastępczego, ukazanie go jako ważnej i szlachetnej formy wsparcia dzieci oraz propagowanie wiedzy na temat tej formy opieki rodzinnej. Zadaniem uczestników jest przygotowanie autorskiego scenariusza spektaklu (do 30 minut) poruszającego tematykę pieczy zastępczej –forma teatralna jest dowolna: od wiersza, przez teatrzyk lalkowy, po formy muzyczne. Finał konkursu odbędzie się na scenie Teatru Kamienica. Zgłoszenia, zawierające formularz zgłoszeniowy, scenariusz oraz wymagane oświadczenia, należy przesyłać do 23.06.2025 r. na adres e-mail: zgloszenia.wcpr@wcpr.pl lub dostarczyć osobiście do siedziby WCPR przy Al. Zjednoczenia 34 w Warszawie. Regulamin oraz formularze zgłoszeniowe dostępne są do pobrania poniżej. Dla laureatów przewidziano atrakcyjne nagrody: występ na profesjonalnej scenie, statuetki, dyplomy oraz drobne upominki rzeczowe. Udział w konkursie jest bezpłatny. Zachęcamy do wykorzystania tej okazji jako przestrzeni do twórczej ekspresji, a także promocji ważnych społecznie wartości. Regulamin_Teatr_dla_rodzin .pdf Pobierz PDF • 201KB Zgłoszenie .doc Pobierz DOC • 69KB Scenariusz .doc Pobierz DOC • 69KB oświadczenia .pdf Pobierz PDF • 98KB wróć

(Nie)zwykli ludzie, ważna decyzja. Nowe rodziny zastępcze w Warszawie 23.12.25, 11:00 Choć koniec roku zbliża się wielkimi krokami, my ani na moment nie zwalniamy tempa! 16 grudnia zakończyliśmy kolejne szkolenie kandydatów na rodziny zastępcze. To aż 15 wspaniałych osób, które już wkrótce utworzą 9 nowych rodzin zastępczych w Mieście Stołecznym Warszawa. Prezentujemy również plansze ze szkolenia stworzone przez samych kandydatów. To na nich pokazali, jak widzą rolę opiekuna zastępczego i co ich skłoniło, by podjąć tę drogę.Bez wielkich haseł. Bez nadzwyczajnych supermocy. Jak widać to (nie)zwykli ludzie. Tacy jak my. Tacy jak Wy. Ludzie, którzy pomyśleli: „Może właśnie ja mogę dać dziecku bezpieczne miejsce” . Jeśli ta myśl choć na chwilę pojawiła się też w Twojej głowie, być może to nie przypadek. Skontaktuj się z nami, a my pomożemy znaleźć Ci właściwą ścieżkę. wróć

Zostań wolontariuszem albo osobą zaprzyjaźnioną dla dzieci w rodzinach zastępczych i placówkach opiekuńczo-wychowawczych Wolontariat i "rodziny zaprzyjaźnione" w placówkach opiekuńczo-wychowawczych Kontakt Zespół Nr 1 ul. Św. Bonifacego 81 02-945 Warszawa www.zpow.waw.pl Elżbieta Miazek - kontakt w sprawie wolontariatu i "rodzin zaprzyjaźnionych" e-mail: e.miazek@zpow.waw.pl Zespół Nr 2 ul. Jaktorowska 6 01-202 Warszawa www.zpow2.pl Monika Kalinowska - kontakt w sprawie wolontariatu e-mail: m.kalinowska@zpow2.pl Maria Sęk - kontakt w sprawie "rodzin zaprzyjaźnionych" e-mail: m.sek@zpow2.pl Zespół Nr 3 ul. Łukowska 25 04-133 Warszawa www.bip.zpow3.waw.pl Katarzyna Linke - kontakt w sprawie wolontariatu i "rodzin zaprzyjaźnionych" e-mail: k.linke@zpow3.waw.pl

< Wstecz Miłosz, 10 lat Miłosz ma 10 lat i walczy o swoją niezależność każdego dnia. Ma dziecięce porażenie mózgowe i zdiagnozowaną epilepsję. Nie chodzi, ale dzięki swojej determinacji nauczył się stać na nóżkach. Te dolegliwości plus doznane zaniedbania i ostatecznie opuszczenie przez rodziców nie ułatwiają mu rozwoju. Ale Miłosz się nie poddaje. Bardzo lubi brać udział zajęciach, sam potrafi się bawić. Każdego dnia stara się najbardziej jak umie robić postępy. Miłosz potrzebuje specjalistycznej opieki, terapii logopedycznej, rehabilitacji, dlatego dobrze byłoby, żeby rodzina zastępcza dla chłopca miała doświadczenie w opiece nad dziećmi ze specjalnymi potrzebami. W nowym domu mogą mieszkać też inne dzieci. Miłosz bardzo lubi zwierzęta. Przyszła rodzina zastępcza powinna być gotowa kontynuować terapie i rehabilitacje, które są nieodłącznym elementem życia Miłosza, a także otaczać go ciepłem i dać mu poczucie bezpieczeństwa, którego chłopcu do tej pory tak bardzo brakowało. Jeżeli chciałbyś zostać rodziną Miłosza Skontaktuj się z nami: e-mail: rodzinazastepcza@wcpr.pl