< Wstecz Dominik, 6 lat i Krystian, 11 lat Dominik jest wesołym, bardzo samodzielnym 6 latkiem. Cieszy się dobrym zdrowiem i rzadko choruje. Potrzebuje wsparcia w rozwoju emocjonalnym, fizycznym i intelektualnym. Dominik potrzebuje stabilnej relacji z bezpiecznym, stałym dorosłym, który pomoże mu rozwijać się na wielu płaszczyznach. Krystian ma 11 lat i jest niezwykle sprawnym fizycznie chłopcem, który z pasją trenuje karate. Jest opiekuńczy wobec swojego brata i młodszych dzieci, co pokazuje jego ciepłe i troskliwe serce. Krystian potrzebuje wsparcia w nauce czytania, pisania i liczenia, aby mógł w pełni rozwijać swoje umiejętności akademickie. Szukamy dla chłopców rodziny, która otoczy ich miłością i troską, wspierając w dalszym rozwoju. Najlepiej z Warszawy lub okolic, gdyż chłopcy regularnie spotykają się ze swoją mamą i babcią. Jeżeli chciałbyś zostać rodziną zastępczą Krystian i Dominika Skontaktuj się z nami: e-mail: rodzinazastepcza@wcpr.pl

Dzień Rodzicielstwa Zastępczego 29.05.26, 21:30 Z okazji Dnia Rodzicielstwa Zastępczego mamy dla Was coś wyjątkowego! To piosenka o rodzinie, która daje siłę, o bliskości, która potrafi zmienić świat, i o codziennych chwilach, które budują poczucie bezpieczeństwa i odwagi. O tym, że prawdziwy dom tworzą ludzie, ich obecność, wsparcie i serce. Z tej okazji życzymy wszystkim Rodzinom Zastępczym oraz Dzieciom, które znajdują w nich swój bezpieczny świat, dużo ciepła, spokoju i wzajemnego zrozumienia. Niech każdy dzień przynosi poczucie stabilności, radości i wiary w siebie, a małe codzienne chwile niech układają się w coś naprawdę pięknego. Zapraszamy do słuchania i oglądania teledysku „Mogę wszystko”! wróć

Deklaracja dostępności Deklaracja dostępności serwisu internetowego WCPR.PL Informacje podstawowe Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie zobowiązuje się zapewnić dostępność strony internetowej wcpr.pl zgodnie z ustawą z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do serwisu internetowego wcpr.pl Strona internetowa jest zgodna z ustawą o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie sporządzono dnia 11 stycznia 2023 roku. Deklarację sporządzono na podstawie samooceny przeprowadzonej przez podmiot publiczny. Na stronie internetowej można korzystać ze standardowych skrótów klawiaturowych. Informacje o dacie publikacji i aktualizacji Data publikacji strony internetowej: 01.07.2019 roku. Data ostatniej dużej aktualizacji: 02.04.2024 roku. Kontakt w sprawie dostępności strony internetowej W przypadku problemów z dostępnością strony internetowej – osobą odpowiedzialną za ten obszar jest Koordynator ds. Dostępności Cyfrowej WCPR – Andrzej Kurek, adres poczty elektronicznej: andrzej.kurek@wcpr.pl Procedury Wnioski o udostępnienie informacji niedostępnej oraz składanie skarg Wnioski o udostępnienie informacji niedostępnej oraz skargi na brak zapewnienia dostępności składać można poprzez kontakt z Zastępcą Dyrektora WCPR i Koordynatorem Dostępności WCPR - Izabelą Zabielską, adres poczty elektronicznej: izabela.zabielska@wcpr.pl Prawo żądania zapewnienia dostępności cyfrowej strony internetowej Każdy ma prawo do wystąpienia z żądaniem zapewnienia dostępności cyfrowej strony internetowej, aplikacji mobilnej lub jakiegoś ich elementu. Można także zażądać udostępnienia informacji w formach alternatywnych, na przykład odczytanie niedostępnego cyfrowo dokumentu, opisania zawartości filmu bez audiodeskrypcji itp. Żądanie powinno zawierać dane osoby zgłaszającej, wskazanie, o którą stronę internetową lub aplikację mobilną chodzi oraz sposób kontaktu. Jeżeli osoba żądająca zgłasza potrzebę otrzymania informacji w formie alternatywnej, określa formę tej informacji. Sposób obsługi żądania informacji w formie alternatywnej Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie zrealizuje żądanie niezwłocznie i nie później niż w ciągu 7 dni. Jeżeli dotrzymanie tego terminu nie jest możliwe, instytucja niezwłocznie informuje o tym, kiedy realizacja żądania będzie możliwa, przy czym termin ten nie może być dłuższy niż 2 miesiące. Jeżeli zapewnienie dostępności nie jest możliwe, Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie zaproponuje alternatywny sposób dostępu do informacji. W przypadku, gdy nastąpi odmowa realizacji żądania zapewnienia dostępności lub alternatywnego dostępu do informacji, skargę na takie działanie można składać do Dyrektora Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie. Po wyczerpaniu wszystkich możliwości skargę można przesłać także do Rzecznika Praw Obywatelskich. DOSTĘPNOŚĆ ARCHITEKTONICZNA BUDYNKÓW Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie (WCPR) - ul. Lipińska 2, 01-833 Warszawa Dojazd do siedziby WCPR W odległości około 300 metrów od wejścia głównego do WCPR znajduje się stacja metra M1 Stare Bielany oraz przystanki autobusowe ZTM Stare Bielany przy ul. Kasprowicza/al. Zjednoczenia. W odległości około 500 metrów znajdują się przystanki ZTM przy Urzędzie Dzielnicy Warszawa Bielany na ulicy Żeromskiego. Dostępność wejścia i budynku Do budynku prowadzi jedno wejście od ulicy Lipińskiej. Przed nim znajduje się podjazd dla wózków prowadzący do drzwi przedsionka budynku, z którego jest przejście do klatki schodowej. Budynek posiada cztery poziomy. Dla osób poruszających się na wózkach dostępny jest parter (kancelaria), I piętro (sekretariat Dyrektora) oraz poziom -1 (sala konferencyjna). Kancelaria (okienko) znajduje się po prawej stronie korytarza od wejścia do klatki schodowej, naprzeciwko windy. W budynku jest winda z zapowiedziami głosowymi oraz przyciskami z oznaczeniami w alfabecie Braille’a. Skrajne stopnie schodów oznakowane są kontrastowymi pasami na początku i końcu ich biegu. Poręcze schodów nie są oznakowane nakładkami w alfabecie Braille’a. Przed schodami i windą znajdują się pola uwagi, guzy oraz kontrastowe pasy na przeszkleniach drzwi wejściowych. Do budynku można wejść z psem asystującym i psem przewodnikiem. Osoby udzielające informacji oraz pomocy przy wejściu do budynku Osobami oddelegowanymi do udzielania informacji oraz pomocy w pierwszej kolejności są pracownicy kancelarii a następnie napotkani pracownicy WCPR poproszeni o udzielenie informacji lub pomocy w poruszaniu się po budynku. Osoby pracujące w kancelarii są widoczne spoza lady. Osoba pracująca w sekretariacie nie jest widoczna spoza lady. Obsługa osób słabosłyszących Istnieje możliwość bezpłatnej usługi tłumacza języka migowego osób słabosłyszących/niesłyszących (tłumacz polskiego języka migowego PJM on-line). W kancelarii (parter) jest pętla indukcyjna. Dostępność toalety dla osób niepełnosprawnych Dostępne są trzy toalety: pierwsza zlokalizowana jest na parterze, w lewo od wejścia głównego, po prawej stronie, druga znajduje się na I piętrze i jest wyposażona w przewijak dla dziecka, trzecia jest na poziomie -1 obok sali konferencyjnej. Wszystkie wyposażone w alarmowy system przywoływania. Dostępność parkingu W odległości około 10 metrów od wejścia do budynku znajduje się oznakowane miejsce parkingowe dla osób niepełnosprawnych. Kolejne 2 miejsca zlokalizowane są około 100 metrów od budynku. Stołeczne Centrum Osób Niepełnosprawnych (SCON) - ul. Andersa 5, 00-147 Warszawa Dojazd do siedziby SCON W odległości około 300 metrów od wejścia do budynku znajduje się stacja metra M1 Ratusz Arsenał oraz zespoły przystankowe autobusowe i tramwajowe ZTM Ratusz Arsenał/Plac Bankowy przy ul. Andersa/al. Solidarności. Dostępność wejścia i budynku Budynek znajduje się przy skrzyżowaniu ulic Andersa i al. Solidarności i posiada trzy poziomy. Do budynku na poziomie -1 prowadzi główne wejście od ulicy Andersa dostępne z poziomu chodnika, prowadzące bezpośrednio na halę obsługi klientów, gdzie po prawej stronie znajdują się 2 stanowiska informacyjno-obsługowe, a po lewej stronie 8 stanowisk obsługi klientów. Na wprost znajduje się poczekalnia z miejscami siedzącymi. Osoby obsługujące klientów są widoczne spoza lady. Dodatkowe wejście na poziomie parteru od al. Solidarności prowadzi do gabinetów komisji orzeczniczej Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (MZOoN), znajdujących się po lewej i prawej stronie korytarza (parter). Po prawej stronie od tego wejścia znajduje się klatka schodowa prowadząca do sekretariatu Zastępcy Dyrektora na I piętrze. Brak windy pomiędzy parterem a I piętrem. Dostępność I piętra dla osób z niepełnosprawnością ruchową jest niemożliwa. Przyjęcia interesantów przez Zastępcę Dyrektora odbywają się w poniedziałki w godzinach 9.00-12.00 w pokoju nr 35 (wejście od al. Solidarności) po uprzednim umówieniu telefonicznym (22 50 97 147) w sekretariacie. Wszystkie poręcze schodów są oznakowane nakładkami w alfabecie Braille’a, a skrajne stopnie schodów pasami kontrastowymi na początku i końcu ich biegu oraz polami uwagi z guzami przed schodami. Do budynku można wejść z psem asystującym i psem przewodnikiem. Dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich dostępny jest poziom -1 (hala obsługi) oraz parter (gabinety orzecznicze) . Osoby udzielające informacji oraz pomocy przy wejściu do budynku Osobami do pierwszego kontaktu są pracownicy: 1. poziom -1 – stanowisko nr 9 i 10 (informacja), 2. parter – pokój nr 35 (stanowisko obsługowe). Ponadto do dyspozycji klientów jest ochrona obiektu. Obsługa osób słabosłyszących Hala obsługowa na poziomie -1 jest wyposażona w system kolejkowy iFLOW (dawniej Qmatic) z informacją głosową. W stanowisku 8 i 9 istnieje możliwość skorzystania z bezpłatnej usługi tłumacza języka migowego dla osób słabosłyszących/niesłyszących w języku migowym (tłumacz polskiego języka migowego PJM on-Iine). Wszystkie stanowiska obsługowe wyposażone są w stanowiskowe pętle indukcyjne. Dostępność toalety dla osób niepełnosprawnych Dostępne toalety: na parterze (wejście od Al. Solidarności), Pierwsza w lewo od wejścia obok windy i schodów, druga w lewo od wejścia w głębi korytarza, po prawej stronie, obok kącika dziecięcego, wyposażona w alarmowy system przywoływania. W kąciku dziecięcym (parter) jest wydzielone miejsce dla matki z dzieckiem wyposażone w przewijak. Na poziomie - 1 (wejście od ul. Gen. Andersa), jedna dostosowana do potrzeb osób poruszających się na wózku inwalidzkim oraz dwie niedostosowane, wszystkie zlokalizowane po prawej stronie od wejścia w głębi hali głównej. W toalecie dla osób niepełnosprawnych na ścianie jest zamontowany przewijak dla dzieci oraz alarmowy system przywoływania. Dostępność parkingu W odległości około 10 metrów od wejścia do budynku od strony al. Solidarności znajduje się 6 oznakowanych miejsc parkingowych (kopert) dla osób z niepełnosprawnością. Punkt Informacyjno-Koordynacyjny dla Osób z Niepełnosprawnościami (PIKON) - al. Solidarności 93, 00-144 Warszawa Dojazd do Punktu W odległości około 300 metrów od wejścia do punktu znajduje się stacja metra M1 Ratusz Arsenał oraz przystanki autobusowe i tramwajowe ZTM Ratusz Arsenał/Plac Bankowy przy ul. Andersa/al. Solidarności. W odległości około 400 metrów znajduje się zespół przystankowy ZTM Kino Femina przy al. Jana Pawła II/al. Solidarności. Dostępność wejścia i budynku Do lokalu w budynku prowadzi jedno wejście od al. Solidarności z poziomu chodnika. Recepcja/punkt informacyjny zlokalizowany jest na wprost wejścia a osoba obsługująca jest widoczna spoza lady. Do lokalu można wejść z psem asystującym i psem przewodnikiem. Obsługa interesantów odbywa się na poziomie recepcji. Lokal jest w pełni dostępny dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Lokal usytuowany jest na jednym poziomie. Osoby udzielające informacji oraz pomocy przy wejściu do budynku Osobami do udzielania informacji oraz pomocy są pracownicy Punktu. Obsługa osób słabosłyszących Istnieje możliwość bezpłatnej usługi tłumacza języka migowego osób słabosłyszących/niesłyszących (tłumacz polskiego języka migowego PJM on-line). Brak pętli indukcyjnej w lokalu. Dostępność toalety dla osób niepełnosprawnych Toaleta zlokalizowana jest obok recepcji/punktu informacyjnego, gdzie również znajduje się miejsce dla matki z dzieckiem wyposażone w przewijak. Dostępność parkingu W odległości 5 metrów od wejścia do lokalu znajdują się 2 oznakowane miejsca parkingowe dla osób niepełnosprawnych. Punkt Wsparcia dla Usamodzielniającej się Młodzieży (PUNKTUS), Punkt Informacyjno-Koordynacyjny dla Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną (PIKONI) - ul. 11 Listopada 15 b, 03-446 Warszawa Dojazd do Punktu W odległości około 150 metrów od wejścia do budynku znajduje się zespół przystankowy ZTM Bródnowska (autobusy i tramwaje). Dostępność wejścia i budynku Do lokalu w budynku prowadzi jedno wejście od ul. 11 Listopada. Budynek jest ogrodzony. Aby wejść do budynku należy zadzwonić wideodomofonem znajdującym się przy furtce. Za furtką znajdują się na wprost schody z obustronnymi poręczami oraz po prawej stronie schodów platforma dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Schody oznakowane są kontrastowymi pasami. Pracownik wpuszcza przez furtkę klientów oraz obsługuje platformę. Po wejściu po schodach lub wjechaniu platformą są szerokie przeszklone, nieoznakowane kontrastami drzwi prowadzące do przedsionka, za którymi znajduje się recepcja/punkt informacyjny. Osoba obsługująca jest widoczna spoza lady. Lokal usytuowany jest na jednym poziomie. Do lokalu można wejść z psem asystującym i psem przewodnikiem. W lokalu znajduje się sala konferencyjna w pełni dostępna dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Osoby udzielające informacji oraz pomocy przy wejściu do budynku Osobą do udzielania informacji oraz pomocy jest pracownik, który obsługuje wideodomofon. Obsługa osób słabowidzących i słabosłyszących W lokalu nie ma oznaczeń w alfabecie Braille’a ani kontrastowych oznaczeń ciągów komunikacyjnych. Od momentu kontaktu przez wideodomofon klientom asystuje pracownik. Istnieje możliwość bezpłatnej usługi tłumacza języka migowego osób słabosłyszących/niesłyszących (tłumacz polskiego języka migowego PJM on-line). BPętla indukcyjna jest tylko w sali konferencyjnej. Dostępność toalety dla osób niepełnosprawnych Dostępne są dwie toalety: pierwsza znajduje w holu głównym po prawej stronie, tam również znajduje się miejsce dla matki z dzieckiem wyposażone w przewijak, druga na końcu korytarza po lewej stronie, obok sali konferencyjnej, wyposażona w alarmowy system przywoływania. W sali konferencyjnej jest pętla indukcyjna. Dostępność parkingu W odległości około 20 metrów od wejścia do lokalu znajdują się 2 oznakowane miejsca parkingowe dla osób z niepełnosprawnością. Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie (WCPR) - ul. Targowa 81, 03-408 Warszawa Dojazd do siedziby WCPR W odległości około 90 m. od wejścia do budynku znajduje się stacja metra M2 Dworzec Wileński oraz przystanek autobusowy i tramwajowy ZTM Dworzec Wileński. Dostępność wejścia i budynku Budynek znajduje się przy skrzyżowaniu ulic Targowej i Kameralnej zajmując jeden poziom dostępny bezpośrednio z chodnika. Na szklanych drzwiach wejściowych i wewnętrznych znajdują się kontrastowe pasy. Wejście do budynku prowadzi bezpośrednio na salę - poczekalnię z miejscami siedzącymi. Po lewej stronie od wejścia znajduje się stanowisko obsługowo-informacyjne „Recepcja”. Obok Recepcji zlokalizowano przestrzeń zabaw dla dzieci. Po prawej stronie od wejścia ustawiona jest tablica tyflograficzna z topografią obiektu. Wzdłuż korytarzy, na ścianach pomalowano oznakowania ciągów komunikacyjnych: niebieski - dojście do toalet, żółty - dojście do sal konferencyjnych, pomarańczowy - dojście do gabinetów konsultacyjnych. Cały obiekt jest dostępny dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. W obiekcie dostępne są trzy sale konferencyjne wyposażone w pętle indukcyjne. Do budynku można wejść z psem asystującym i psem przewodnikiem. Osoby udzielające informacji oraz pomocy przy wejściu do budynku Osobami oddelegowanymi do udzielania informacji oraz pomocy w pierwszej kolejności są pracownicy Recepcji a następnie napotkani pracownicy WCPR poproszeni o udzielenie informacji lub pomocy w poruszaniu się po obiekcie. Osoby pracujące w Recepcji są widoczne spoza lady. Obsługa osób słabosłyszących Recepcja wyposażona jest w bezpłatne internetowe połączenie z usługą tłumacza polskiego języka migowego PJM on-line. Dostępność toalety dla osób niepełnosprawnych Dostępna toaleta znajduje się: korytarzem na lewo od wejścia, po prawej stronie mijając salę konferencyjną, w prawo i na końcu korytarza po prawej stronie. W toalecie dla osób niepełnosprawnych zamontowany jest przewijak dla dzieci oraz alarmowy system przywoływania. Dostępność parkingu Nie ma miejsc parkingowych dla osób z niepełnosprawnością.

< Wróć Fundacja Zobacz… JESTEM Bielańska 12, Warszawa Zapraszamy do bezpłatnej grupy wolontariacko-rozwojowej: młodzież młodzież z klas 7–8 szkoły podstawowej (ok. 13–15 lat), młodzież szkół ponadpodstawowych (ok. 15–18 lat). W ramach grupy uczestnicy: angażują się w wolontariat i małe działania społeczne, realizują własne inicjatywy i projekty, tworzą materiały dotyczące profilaktyki zdrowia psychicznego, rozwijają kompetencje społeczne, inicjatywę i poczucie sprawczości, budują relacje rówieśnicze i otrzymują wsparcie emocjonalne w bezpiecznej, moderowanej przestrzeni. Spotkania odbywają się w każdy czwartek, w godz. 16:30–18:30, w siedzibie fundacji. Oferta jest całkowicie bezpłatna i realizowana w ramach zadania publicznego „Ośrodki wsparcia szansą dla dzieci i młodzieży z zaburzeniami psychicznymi”, tytuł: „Dajemy poMOC”, finansowanego przez Wojewodę Mazowieckiego. Grupa ma formułę otwartą - można dołączyć w dowolnym momencie. Rejestracja do grupy odbywa się przez formularz: https://forms.gle/PK8WKNdLmRsDvoLz9

< Wróć Osoba do pomocy Masz gotowość by wesprzeć zawodowych opiekunów zastępczych w opiece nad dziećmi i być zatrudnionym jako osoba do pomocy? Do głównych zadań osoby do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich należy między innymi: opieka nad dziećmi w miejscu zamieszkania zawodowej rodziny zastępczej/ prowadzącego rodzinny dom dziecka oraz w innych miejscach wskazanych przez rodzinę zastępczą zawodową/prowadzącego rodzinny dom dziecka, wsparcie pracy wychowawczej opiekunów zastępczych, pomoc dzieciom w samoobsłudze, pomoc dzieciom w odrabianiu lekcji i nauce, organizacja czasu wolnego, pomoc opiekunom zastępczym w dokonywaniu zakupów, pomoc w utrzymaniu czystości w domu, pomoc w przygotowywaniu posiłków, pomoc w praniu i prasowaniu. Jakie warunki należy spełnić: w sytuacji, gdy jest się rodzicem trzeba mieć pełnię władzy rodzicielskiej, w którą na przestrzeni czasu nie ingerował sąd, należy wypełniać obowiązek alimentacyjny (jeżeli cię dotyczy) nie można być skazanym prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, nie można być wskazanym w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym. Ważne jest by: mieć doświadczenie w opiece nad dziećmi, być odpowiedzialnym, sumiennym i rzetetelnie wykonywać swoje obowiązki, być komunikatywnym, mieć umiejętności organizacyjne i logistyczne. Jeżeli myślisz, że to praca dla ciebie zapraszamy do kontaktu: e-mail: sekretariat.piecza@wcpr.pl

< Wróć Śródmieście Mazowiecka Fundacja Rodzin Zastępczych Nowogrodzka 49, 00-695 Warszawa Jak pomagamy Indywidualna pomoc dostosowana do potrzeb danej rodziny, grupy wsparcia, warsztaty i szkolenia, spotkania integracyjne, wyjazdy wakacyjne dla rodzin. Dla kogo Rodzice zastępczy, dzieci w pieczy zastępczej, pomoc skierowana jest do osób z województwa mazowieckiego, w tym dla mieszkańców całej Warszawy. Kontakt telefon: e-mail: strona www: 516 099 036 kontakt@mfrz.pl https://www.mfrz.pl/

Standardy ochrony małoletnich Standardy ochrony małoletnich w Warszawskim Centrum Pomocy Rodzinie Preambuła/Wstęp Naszą najważniejszą zasadą jest działanie dla dobra dziecka, umożliwienie mu życia w bezpiecznym miejscu, pozwalającym na rozwój, zabawę, dbanie, aby jego prawa były przestrzegane. Każdy pracownik Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie szanuje dziecko i jego potrzeby. Chcemy, aby dzieci czuły, że ich sprawy są dla nas ważne. Nie zgadzamy się na złe traktowanie (krzywdzenie) dzieci przez kogokolwiek. Ten dokument zawiera jasne zasady, mówiące o tym co robimy, aby prawa dzieci był szanowane i nie były łamane. Dzięki niemu pracownicy WCPR dobrze wiedzą, jak szanować dzieci i ich prawa, co jest zachowaniem niedozwolonym wobec nich i co należy zrobić w sytuacji, gdy bezpieczeństwo dziecka jest zagrożone. Dajemy wszystkim jasny sygnał, że traktujemy poważnie temat ochrony dzieci przed krzywdzeniem. Naczelną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez pracowników Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie jest działanie dla dobra dziecka, r ozumianego jako ochrona jego godności, poszanowanie jego praw i kierowanie się zawsze jego najlepszym interesem . Każdy pracownik traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego potrzeby. Niedopuszczalne jest stosowanie przez kogokolwiek wobec dziecka przemocy w jakiejkolwiek formie. Personel WCPR realizując cele, działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych oraz swoich kompetencji. I. OGÓLNE ZASADY Standardy ochrony małoletnich są to spisane reguły, sposoby działania, które gwarantują, że dzieci w Warszawskim Centrum Pomocy Rodzinie są bezpieczne, nie doznają krzywdzenia ze strony pracowników czy rówieśników. Zasady te dotyczą wszystkich osób, które pracują w WCPR, a także innych dorosłych pomagających dzieciom w naszym imieniu. Osoba wyznaczona przez Dyrektora WCPR Zarządzeniem sprawdza, czy pracownicy znają i przestrzegają tych reguł. Opisane w tym dokumencie zasady jasno określają: 1) kto może pracować z dziećmi, 2) co powinniśmy wiedzieć, aby skutecznie identyfikować zagrożenie dobra dziecka, 3) co powinniśmy zrobić, kiedy podejrzewamy, że dziecko jest krzywdzone, 4) jak pracownicy powinni traktować dzieci, aby czuły się bezpieczne i szanowane, 5) jak pracownicy powinni zadbać o dobre kontakty między dziećmi, które spotykają się w Centrum (np. na warsztatach), 6) jak chronimy wizerunek i informacje dotyczące dzieci przebywających na terenie WCPR. O tych zasadach informujemy wszystkich pracowników, opiekunów i dzieci. Chcemy, aby wszyscy wiedzieli, że w naszej codziennej pracy stawiamy na takie wartości jak dobro dziecka, jego prawo do życia w bezpiecznym otoczeniu i będziemy reagować zawsze, kiedy dzieci będą krzywdzone. II. PERSONEL W Warszawskim Centrum Pomocy Rodzinie uczymy pracowników, jak zapobiegać krzywdzeniu dzieci i sprawdzamy, czy reagują na takie sytuacje. Standardy podstawowe: W WCPR są zatrudnione osoby, które mają wiedzę na temat krzywdzenia dzieci, rozpoznawania symptomów oraz sposobów reagowania w przypadku stwierdzenia podejrzenia krzywdzenia dzieci. Osoby pracujące z dziećmi są przygotowane merytorycznie do tej pracy i nigdy nie były skazane przez Sąd za przestępstwo na szkodę dziecka. Przed zatrudnieniem każdego pracownika sprawdzamy go w „Rejestrze sprawców przemocy na tle seksualnym”. Weryfikujemy, czy osoby te spełniają też zapisy ustawowe dotyczące wykształcenia i doświadczenia zawodowego. [1] Zależy nam, aby dzieci w kontakcie z pracownikami czuły się bezpieczne i wspierane, dlatego traktujemy je z szacunkiem, słuchamy ich zdania i opinii, odpowiadamy na pytania i tłumaczymy, używając języka odpowiedniego do ich wieku i możliwości. Uczymy się i szkolimy dzięki czemu wiemy: 1) jak rozpoznać, kiedy dziecku dzieje się krzywda, doznaje przemocy, jest zaniedbane lub źle traktowane, 2) jak interweniować w takiej sytuacji. Standardy uzupełniające: Pracownik, który dowie się, że dziecko spotkała krzywda, podejmuje działania, aby je chronić. Pracownicy przypominają dzieciom o ich prawie do życia bez przemocy, przekazują dzieciom i ich opiekunom ulotki, polecają książki czy też strony internetowe na ten temat. Przyjęcie tych zasad pomoże wszystkim osobom pracującym z dziećmi lub działającym na ich rzecz lepiej zadbać o ochronę dzieci oraz ich bezpieczeństwo. [1] Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2024r. poz. 177, z późn. zm.) oraz Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. 2008 nr 223 poz. 1458). III. PROCEDURY W sytuacji podejrzenia krzywdzenia dziecka mamy określone reguły zgłaszania i podejmowania interwencji – wiemy co i jak robić, kiedy dziecku dzieje się krzywda. Standardy podstawowe: W WCPR wiemy gdzie i komu zgłosić, kiedy dziecku dzieje się krzywda ze strony pracownika, opiekuna, członków rodziny, rówieśników i osób obcych. Wyznaczamy także osobę, która z ramienia WCPR dba o interes (prawa) dziecka. Dziecko zostaje poinformowane, jak nazywa się ta osoba i jak można się z nią skontaktować - te informacje są dostępne dla dzieci w naszych siedzibach. W zorganizowaniu pomocy dzieciom korzystamy z pracy sądów, policji, ośrodków pomocy społecznej, szpitali i innych miejsc, które także dbają o bezpieczeństwo i zdrowie dzieci. W WCPR dzieci mogą się dowiedzieć, gdzie uzyskać pomoc w trudnej sytuacji – te informacje są dostępne dla dzieci w naszych siedzibach. IV. MONITORING Sprawdzamy czy pracownicy postępują zgodnie z regułami ochrony dzieci. Jeżeli zauważymy, że wprowadzone przez nas zasady nie chronią dzieci dostatecznie, zmienimy je. Poprosimy o pomoc dzieci i opiekunów, słuchamy ich zdania na ten temat. Rozdział I Objaśnienie terminów § 1 Pracownik, to osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, umowy cywilnoprawnej. Dzieckiem jest każda osoba do ukończenia 18-go roku życia. Opiekunem dziecka jest osoba pełniąca nad dzieckiem bieżącą, faktyczną opiekę, czyli w ramach zadań tut. Centrum opiekun zastępczy lub opiekun tymczasowy. Przedstawicielem ustawowym dziecka jest jego rodzic lub opiekun prawny. Osoba odpowiedzialna za Standardy ochrony małoletnich to wyznaczony przez Dyrektora Warszawskiego Centrum Pomocy Rodziny pracownik sprawujący nadzór nad wdrożeniem, realizacją i monitorowaniem Standardów ochrony małoletnich w WCPR. Osoba odpowiedzialna za ochronę dzieci to wyznaczony przez Dyrektora WCPR pracownik, który odpowiada za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających dziecku i zgodnie z przyjętymi w Centrum zasadami koordynuje reagowanie na nie. Plan wsparcia dziecka jest to dokument opracowany zespołowo na potrzeby zabezpieczenia sytuacji dziecka w zależności od zgłoszonego naruszenia Standardów ochrony małoletnich. Dane osobowe dziecka to wszelkie informacje umożliwiające identyfikację dziecka. Karta Zgłoszenia, to dokument wypełniany przez pracownika w związku z podejrzeniem krzywdzenia dziecka lub podjętą interwencją w sytuacji bezpośredniego zagrożenia zdrowia lub życia dziecka. Karta Interwencji, to dokument wypełniany przez osobę odpowiedzialną za ochronę dzieci po przyjęciu zgłoszenia o podejrzeniu krzywdzenia dziecka. sprawydzieci@wcpr.pl , to adres e-mail, na który wpływają zgłoszenia o podejrzeniu krzywdzenia dziecka od pracowników oraz bezpośrednio od dzieci. Przez krzywdzenie dziecka należy rozumieć zachowanie, które może stanowić popełnienie czynu zabronionego lub czynu karalnego na szkodę dziecka przez jakąkolwiek osobę (rówieśnika, osobę dorosłą, w tym pracownika instytucji) lub zagrożenie dobra dziecka, w tym jego zaniedbywanie. § 2 Na potrzeby dokumentu ustala się następującą kwalifikację form krzywdzenia dzieci: przemoc fizyczna wobec dziecka to przemoc, w wyniku której dziecko doznaje faktycznej fizycznej krzywdy lub jest nią potencjalnie zagrożone; krzywda ta następuje w wyniku działania lub zaniechania działania ze strony opiekuna dziecka lub osoby, której dziecko ufa, lub która ma nad nim władzę; przemoc fizyczna wobec dziecka może być czynnością powtarzalną lub jednorazową; przemoc psychiczna wobec dziecka1) to długotrwała, niefizyczna, szkodliwa interakcja pomiędzy dzieckiem a opiekunem lub osobą, której dziecko ufa, obejmująca zarówno działania, jak i zaniechania m.in .: niedostępność emocjonalna, zaniedbywanie emocjonalne, relacja z dzieckiem oparta na wrogości, umniejszanie poniżanie, wyśmiewanie, obwinianie, oczernianie, odrzucanie, grożenie, straszenie, nieodpowiednie rozwojowo lub niekonsekwentne interakcje z dzieckiem, zrzucanie odpowiedzialności na dziecko, niedostrzeganie lub nieuznawanie indywidualności dziecka i granic psychicznych pomiędzy opiekunem a dzieckiem, nieodpowiednia socjalizacja, demoralizacja, sytuacje, w których dziecko jest świadkiem przemocy; przemoc seksualna (wykorzystywanie seksualne dziecka) to włączanie dziecka w aktywność seksualną, której nie jest ono w stanie w pełni zrozumieć i udzielić na nią świadomej zgody lub na którą nie jest dojrzałe rozwojowo i nie może zgodzić się w ważny prawnie sposób lub która jest niezgodna z normami prawnymi lub obyczajowymi danego społeczeństwa; z wykorzystaniem seksualnym mamy do czynienia, gdy taka aktywność wystąpi między dzieckiem a dorosłym lub dzieckiem a innym dzieckiem, jeśli te osoby ze względu na wiek lub stopień rozwoju pozostają w relacji opieki, zależności, władzy, przy czym intencją wspomnianej aktywności jest satysfakcja lub spełnienie potrzeb dorosłego lub wykorzystującego dziecka; wykorzystanie seksualne może przyjąć również formę wyzyskiwania seksualnego, czyli jakiegokolwiek faktycznego lub usiłowanego nadużycia pozycji władzy, przewagi sił, lub zaufania, w celach seksualnych, w tym, ale nie wyłącznie, czerpanie zysków finansowych, społecznych lub politycznych z seksualnego wykorzystywania innej osoby; szczególne zagrożenie wyzyskiwaniem seksualnym zachodzi w czasie kryzysów humanitarnych; zagrożenie wyzyskiwaniem istnieje zarówno wobec dzieci jak i ich opiekunów (definicja za Biuletynem ONZ ST/SGB/2003/13); zaniedbywanie dziecka to chroniczne lub incydentalne niezaspokajanie jego podstawowych potrzeb fizycznych i psychicznych lub nierespektowanie jego podstawowych praw, powodujące lub pociągające za sobą wysokie prawdopodobieństwo spowodowania zaburzenia jego zdrowia, rozwoju lub brak ochrony przed krzywdą w takim stopniu, jak tylko to możliwe; do zaniedbywania dochodzi w relacji dziecka z osobą, która jest zobowiązana do opieki, wychowania, troski i ochrony dziecka; przemoc rówieśnicza (agresja rówieśnicza, bullying) występuje, gdy dziecko doświadcza różnych form przemocy ze strony rówieśników, bezpośrednio lub z użyciem technologii komunikacyjnych (Internetu i telefonów komórkowych); ma miejsce wtedy, gdy działanie ma na celu wyrządzenie komuś przykrości lub krzywdy (intencjonalność), ma charakter systematyczny (powtarzalność), a ofiara jest słabsza od sprawcy lub grupy sprawców; obejmuje przemoc werbalną (np. przezywanie, dogadywanie, ośmieszanie), relacyjną (np. wykluczenie z grupy, ignorowanie, nastawianie innych przeciwko osobie), fizyczną (np. pobicie, kopanie, popychanie, szarpanie), materialną (np. kradzież, niszczenie przedmiotów) oraz elektroniczną (złośliwy SMS lub e-mail, wpis w serwisie społecznościowym, umieszczanie w Internecie zdjęć lub filmów ośmieszających ofiarę), a także przemoc podczas randki ze strony chłopaka/dziewczyny, wykorzystanie seksualne - dotykanie intymnych części ciała lub zmuszanie do stosunku płciowego lub innych czynności seksualnych przez rówieśnika, przemoc uwarunkowaną normami i stereotypami związanymi z płcią. Rozdział II Zasady rekrutacji i obowiązki pracowników § 3 Rekrutacja pracowników odbywa się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji personelu. Zasady stanowią Załącznik nr 2 do niniejszych Standardów ochrony małoletnich. Zobowiązanie do przestrzegania i akceptacja wytycznych ze Standardów ochrony małoletnich w Warszawskim Centrum Pomocy Rodzinie jest potwierdzane poprzez podpisanie przez pracownika oświadczenia, które stanowi Załącznik nr 3 do niniejszych Standardów ochrony małoletnich. Pracownicy znają i stosują zasady bezpiecznych relacji personel - dziecko ustalone w Centrum. Zasady stanowią Załącznik nr 4 do niniejszych Standardach ochrony małoletnich. Pracownicy znają czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci wskazane w Załączniku nr 1 do niniejszych Standardów ochrony małoletnich . Pracownicy zgłaszają każde podejrzenia krzywdzenia dziecka niezależnie od źródła pochodzenia tego podejrzenia. Rozdział III Obowiązki osób odpowiedzialnych za wdrażanie, realizowanie, upowszechnianie i monitorowanie Standardów ochrony małoletnich § 4 Dyrektor Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie wyznacza Zarządzeniem osobę odpowiedzialną za Standardy ochrony małoletnich w WCPR oraz osobę/y odpowiedzialną/ne za ochronę dzieci. Do obowiązków osoby odpowiedzialnej za Standardy ochrony małoletnich w WCPR należy: 1) dbałość o udostępnienie Standardów ochrony małoletnich na stronie internetowej WCPR oraz na terenie Centrum, także w wersji dla dzieci, 2) przygotowanie pracowników do stosowania Standardów ochrony małoletnich przed przystąpieniem do pracy albo po dokonaniu zmian w tych Standardach, 3) delegowanie zadań oraz odpowiedzialności związanych z realizacją Standardów ochrony małoletnich na innych pracowników WCPR oraz monitoring ich realizacji, 4) regularne monitorowanie znajomości i przestrzegania przez pracowników przyjętych Standardów ochrony małoletnich, 5) sprawdzanie i ocena skuteczności obowiązujących wytycznych i procedur, 6) prowadzenie dla pracowników cyklicznych szkoleń w zakresie obowiązujących Standardów nie rzadziej niż raz na dwa lata, a także po każdej zmianie jej treści. Do obowiązków osoby/osób odpowiedzialnej/ych za ochronę dzieci w ramach Standardów ochrony małoletnich w WCPR należy : 1) gromadzenie i reagowanie na sygnały naruszenia Standardów ochrony małoletnich w WCPR oraz informowanie Dyrektora WCPR o wynikach poczynionych ustaleń, 2) przyjmowanie oraz weryfikacja zgłoszeń wpływających na adres mailowy sprawydzieci@wcpr.pl od Kierowników Działów WCPR (gdy naruszenie Standardów ochrony małoletnich nastąpiło ze strony pracownika), pracowników oraz bezpośrednich zgłoszeń od dzieci, 3) koordynowanie poszczególnych interwencji zgłaszanych w ramach Standardów ochrony małoletnich w WCPR, w tym wskazywanie osoby do prowadzenia interwencji, 4) organizowanie spotkania – z pracownikiem, który otrzymał informacje o krzywdzeniu dziecka, opiekunem dziecka (jeśli nie jest osobą krzywdzącą) i specjalistą w zakresie wsparcia psychologicznego dziecka (psycholog i/lub psychoterapeuta), 5) prowadzenie rejestru w zakresie interwencji zgłaszanych w ramach Standardów ochrony małoletnich w WCPR oraz przechowywanie zgromadzonej w ramach prowadzonej interwencji dokumentacji dziecka zgodnie z przyjętymi w WCPR procedurami zabezpieczania danych osobowych , 6) proponowanie zamian w Standardach ochrony małoletnich mających na celu skuteczną ochronę dzieci przed krzywdzeniem, 7) prowadzenie dla pracowników cyklicznych szkoleń w zakresie obowiązujących Standardów ochrony małoletnich nie rzadziej niż raz na dwa lata, a także po każdej zmianie jej treści, 8) koordynowanie przygotowania „Zasad bezpiecznych relacji między dziećmi”, ich wdrażania, monitorowania i inicjowania zmian w ich treści odpowiadając w tym zakresie na potrzeby zgłaszane przez dzieci. Wyznaczone osoby ściśle ze sobą współpracują oraz są wzajemnie zastępowalne w zadaniach związanych z realizacją Standardów ochrony małoletnich w WCPR . Dane wyznaczonych osób za pośrednictwem dostępnych kanałów komunikacyjnych zostaną podane pracownikom (intranet), dzieciom i opiekunom (tablice ogłoszeń). Rozdział IV Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci § 5 Pracownicy mają wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwracają uwagę na czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka pracownicy podejmują rozmowę z opiekunami sprawującymi bieżącą opiekę, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia i motywują ich do szukania dla siebie i/lub dziecka pomocy, a także informują o procedurach prawnych, które mogą zostać wdrożone, jeżeli powstanie podejrzenie krzywdzenia dziecka. Rozdział V Procedury interwencji w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa dziecka § 6 Pracownicy wiedzą, że krzywdzenie dziecka może przybierać różne formy i pochodzić od osób dorosłych lub innych dzieci. Centrum przyjęło następujące procedury interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez: a) osoby dorosłe (pracowników, opiekunów zastępczych, opiekunów tymczasowych, rodziców dziecka, innych dorosłych), b) inne dziecko. Procedury są szczegółowo określone w Załączniku nr 5 do niniejszych Standardów ochrony małoletnich . § 7 Pracownik, który ma podejrzenie, że dziecko jest krzywdzone lub w przypadku poinformowania go o takiej okoliczności (przez dziecko lub inną osobę dorosłą) niezwłocznie informuje o tym bezpośredniego przełożonego, sporządza Kartę Zgłoszenia (Załącznik nr 6) oraz przesyła ją na adres mailowy sprawydzieci@wcpr.pl . Zgłoszeniu podlega każde zdarzenie, niezależnie od tego, czy dotyczy przeszłości dziecka, czy sytuacji bieżącej, w tym jego kontaktów z rodziną pochodzenia. W razie potrzeby uruchamia się procedurę interwencyjną, o której mowa w pkt 5 poniżej. Pracownik mając podejrzenie, że istnieje bezpośrednie zagrożenie życia dziecka lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu, niezwłocznie informuje odpowiednie służby (policję, pogotowie ratunkowe) dzwoniąc pod numer 112. Poinformowania służb dokonuje osoba, która pierwsza powzięła informację o zagrożeniu. Gdy sytuacja tego wymaga pracownik pierwszoplanowo zabezpiecza stan dziecka m.in . udziela mu pierwszej pomocy przedmedycznej i prosi inną osobę dorosłą z otoczenia o wezwanie służb (np. interwencja podczas próby samobójczej). Następnie w trybie pilnym informuje swojego bezpośredniego przełożonego o zdarzeniu oraz, gdy tylko jest to możliwe, sporządza Kartę Zgłoszenia (Załącznik nr 6) i przesyła ją na adres mailowy sprawydzieci@wcpr.pl . Na podstawie przesłanego zgłoszenia osoba odpowiedzialna za ochronę dzieci dokonuje wstępnej kwalifikacji zdarzenia w zależności od tego, kto jest potencjalnym sprawcą krzywdzenia oraz jaki jest jego charakter. Na tej podstawie podejmuje działania zgodnie z właściwą procedurą (Załącznik nr 5) oraz ewentualnie sporządza Kartę Interwencji (Załącznik nr 7). W przypadkach tego wymagających osoba odpowiedzialna za ochronę dzieci zaprasza do udziału w interwencji psychologa, pedagoga lub psychoterapeutę. Dyrektor Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie powiadamia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa odpowiednią instytucję, zgodnie z właściwą procedurą (Załącznik nr 5). § 8 Osoba wyznaczona do prowadzenia interwencji wraz z opiekunem dziecka (o ile nie jest wskazany jako osoba krzywdząca) przygotowuje plan wsparcia dziecka (Załącznik nr 8). Plan wsparcia dziecka jest realizowany przez opiekunów dziecka i monitorowany przez osobę wskazaną do prowadzenia interwencji przez osobę odpowiedzialną za ochronę dzieci. Plan wsparcia powinien być uwzględniony w planie pomocy dziecku. Oba plany powinny zawierać postanowienia ze sobą spójne. W razie potrzeby osoba odpowiedzialna za wsparcie dziecka, zmienia plan wsparcia, aby dostosować go do aktualnych potrzeb i sytuacji dziecka. Rozdział VI Zasady ochrony wizerunku i danych osobowych dzieci § 9 Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych dzieci zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę wizerunku dziecka . Pracownicy WCPR w żaden sposób nie utrwalają ani nie publikują wizerunku dzieci, które korzystają z oferty WCPR, tzn. zdjęcia dzieci widoczne na stronach internetowych, mediach społecznościowych, czy w materiałach prasowych WCPR są jedynie zdjęciami poglądowymi. Pracownik nie może umożliwiać przedstawicielom mediów filmowania, fotografowania wizerunku lub nagrywania głosu dziecka na terenie Centrum lub za pośrednictwem WCPR. Rozdział VII Monitoring stosowania Standardów ochrony małoletnich § 10 Realizacja Standardów ochrony małoletnich w Warszawskim Centrum Pomocy Rodzinie jest regularnie monitorowana, poddawana ewaluacji oraz, w przypadku stwierdzenia takiej konieczności, modyfikowana. Osoba odpowiedzialna za Standardy ochrony małoletnich przeprowadza wśród pracowników, nie rzadziej niż raz na dwa lata, anonimową ankietę monitorującą stan ich znajomości i przestrzegania oraz skuteczność obowiązujących procedur. Wzór ankiety dla pracowników stanowi Załącznik nr 9. Na podstawie przeprowadzonych ankiet osoba odpowiedzialna za nadzór nad realizacją Standardów ochrony małoletnich sporządza raport wraz z rekomendacjami zmian w jej treści, a następnie po przyjęciu ich przez Dyrektora WCPR, zapoznaje z nimi pracowników. Rekomendacje obejmują również identyfikację potrzeb szkoleniowych pracowników w obszarze ochrony dzieci. Rozdział VIII Przepisy końcowe § 11 Standardy ochrony małoletnich wchodzą w życie z dniem ich ogłoszenia. Ogłoszenie następuje w sposób dostępny dla pracowników, dzieci i ich opiekunów, w szczególności poprzez wywieszenie skróconej wersji w widocznym miejscu w siedzibie WCPR, również w wersji przeznaczonej dla dzieci, a także poprzez zamieszczenie na stronie internetowej Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie. Załącznik nr 1 Czynniki ryzyka i symptomy krzywdzenia dzieci Czynniki ryzyka doświadczania przemocy (po stronie dziecka): Płeć (chłopcy są narażeni bardziej na krzywdzenie fizyczne) Wiek (małe dzieci do 13 roku życia) Niepełnosprawność lub znaczące deficyty Pierwsze dziecko w rodzinie Czynniki ryzyka stosowania przemocy (po stronie sprawcy): Młody wiek rodziców/opiekunów Niskie kompetencje wychowawcze Alkoholizm i inne uzależnienia Trudna sytuacja materialna Niskie wykształcenie I. Przemoc fizyczna Ma charakter intencjonalny (choć jej intencja może być inna od zadania bólu – na przykład wychowawcza) Są w nią zaangażowane osoby bliskie dziecku (rodzice, opiekunowie, nauczyciele) O przemocy mówimy nie tylko, gdy dziecko uznaje faktycznego uszczerbku, ale gdy jest na niego narażone. Mówimy o przemocy fizycznej także, gdy nie ma widocznych oznak uszkodzenia ciała. Przykłady przemocy fizycznej – bicie rękami i przedmiotami, kopanie, szarpanie, przypalanie, wiązanie i inne. Uwaga: nie da się sformułować pełnego katalogu przemocy fizycznej wobec dzieci II. Przemoc emocjonalna - krzywdzenie emocjonalne Niedostępność uczuciowa, brak reakcji emocjonalnej, zaniedbywanie (zaniechanie działania). Przypisywanie dziecku negatywnych cech i jego błędna ocena. Interakcje niesprzyjające rozwojowi dziecka lub niedopasowanie do poziomu rozwoju (nierealistyczne oczekiwania, nadopiekuńczość, ekspozycja na zdarzenia traumatyczne). Niedostrzeganie lub nieuznawanie indywidualności dziecka i jego odrębności psychicznej (wykorzystywanie dziecka do zaspokojenia potrzeb emocjonalnych rodzica/opiekuna, nie dostrzeganie punktu widzenia dziecka). Utrudnianie adaptacji społecznej dziecku (wpajanie postaw antyspołecznych, deprawowanie, brak stymulacji. Typologia krzywdzenia emocjonalnego Odtrącanie – umniejszanie wartości dziecka, upokarzanie go czy wyśmiewanie, poniżanie, odrzucenie, porzucenie. Zastraszanie – stawianie dziecka w niebezpiecznej sytuacji, grożenie, tworzenie atmosfery strachu. Izolowanie – nakładanie dziecku surowych ograniczeń, uniemożliwianie interakcji społecznych, oddzielenie dziecka od innych członków rodziny. Wyzyskiwanie/deprawowanie – nakłanianie dzieci do przyjmowania niewłaściwych lub antyspołecznych postaw takich jak kradzieże, przemoc wobec innych, włamania i inne. Brak reakcji emocjonalnej – niedostępność emocjonalna, ignorowanie dziecka, niewyrażanie uczuć, dystans do dziecka. Zaniedbywanie rozwoju umysłowego, opieki medycznej i nauki. Objawy krzywdzenia emocjonalnego Psychosomatyczne: zaburzenia snu, bóle głowy i biegunki, zaburzenia łaknienia, nietrzymanie stolca, moczenie nocne, zaburzenia higieniczne, nasilenie się problemów skórnych, astmy. Zachowania destrukcyjne i zabiegające o uwagę. Problemy w koncentracji uwagi. Wycofanie, nerwowość, przygnębienie, zachowywanie dystansu. Niszczenie przedmiotów. Samookaleczenia. Ucieczki z domu. Kłamstwa. Stosowanie substancji psychoaktywnych. Skutki krzywdzenia emocjonalnego dzieci – oznaki zaburzeń w rozwoju – % dzieci wykazujących dany typ zaburzeń Stan emocjonalny (niska samoocena, strach, lęk, stres) 63% Zachowanie (bunt, zbytnia odpowiedzialność/nieodpowiedzialność do wieku, zwracanie na siebie uwagi, działania przestępcze, antyspołeczne) 44% Wyniki w nauce (słabe, wagarowanie, spóźnianie się) 42% Relacje z rówieśnikami (wycofywanie się z relacji, agresja) 31% Wygląd, stan fizyczny (zaniedbany wygląd, niski wzrost, moczenie się, bóle brzucha) 31% Zachowania o charakterze seksualnym 8% III. Wykorzystanie seksualne Typy wykorzystania seksualnego ze względu na stopień intruzywności: Działania bez kontaktu dotykowego Pobudzanie intymnych części ciała dziecka Kontakty oralno-genitalne Stosunki udowe Penetracja seksualna Pornografia, prostytucja dziecięca Przemoc seksualna łączona z innymi formami przemocy Czynniki ryzyka wykorzystania seksualnego Rodzic Dziecko Rodzina Społeczeństwo Młody wiek Samotne rodzicielstwo Niechciana ciąża Kontakt z przemocą Nadużywanie substancji odurzających Niewłaściwa opieka prenatalna Niewystarczające umiejętności rodzicielskie Choroba somatyczna lub psychiczna Problemy małżeńskie Depresja Przedwcześnie urodzone Niechciane Niepełnosprawne Małe Wielkość Ubóstwo Brak wsparcia społecznego Stres Przemoc domowa Częste zmiany miejsca zamieszkania Rodzina rekonstruowana Brak przepisów chroniących dzieci Spostrzeganie niektórych dzieci jako mniej wartościowych Nierówności społeczne, dyskryminacja religijna i rasowa Wysoki poziom tolerowania przemocy Normy kulturowe Niski poziom opieki zdrowotnej Niski poziom spójności społecznej Symptomy wykorzystania seksualnego Sfera somatyczna Urazy zewnętrznych narządów płciowych, urazy około odbytnicze, urazy pochwy, przerwanie błony dziewiczej, infekcje moczowo-płciowe, choroby weneryczne, ciąża Sfera psychiczna PTSD, lęki, fobie, koszmary i lęki nocne, depresja, przygnębienie, hipomania, nadpobudliwość ruchowa, drażliwość, złość, wstyd, poczucie winy, negatywna samoocena Sfera seksualna Prowokacyjne zachowania seksualne, publiczna, uporczywa masturbacja, nietypowe zachowania seksualne wobec rówieśników, nadmierna erotyzacja lub całkowite wycofanie się obszaru seksualności Strefa społeczna Zachowania regresywne (np. moczenie nocne) izolowanie się, problemy z nauką, wagary, ucieczki z domu, agresywność, okrucieństwo, samouszkadzanie się IV. Zaniedbanie dziecka Rodzaje zaniedbania dziecka Zachowanie dorosłych Oznaki i skutki zaniedbania u dziecka Spożywanie alkoholu FAS, opóźniony rozwój motoryczny, przedwczesny poród, uszkodzenie mózgu Przyjmowanie środków psychoaktywnych, nadużywanie leków Zespół odstawienia, niska waga urodzeniowa, możliwe uszkodzenia mózgu, wcześniactwo Stres i depresja, niechciana ciąża, wrogość i konflikty w rodzinie Niepokój, płaczliwość, kłopoty z jedzeniem i snem Niedostateczne lub niewłaściwe żywienie Niska waga i wzrost, wątła budowa ciała, bladość skóry, mała odporność na choroby, bóle brzucha, próchnica, wady postawy, krzywica Niewłaściwe ubranie Odzież i obuwie nieodpowiednie do pory roku, niedostosowanie rozmiarów, dziecko brudne Brak lub nieodpowiednie warunki w domu, pozostawianie samego dziecka, pozbawianie schronienia Warunki zagrażają zdrowiu i bezpieczeństwu, wypadki, dziecko wyrzucane z domu, niezameldowane, wymeldowane Brak opieki i nadzoru, brak zainteresowania tym, co robi dziecko Dziecko przebywa w miejscach niebezpiecznych, w sytuacjach zagrażających, może stać się ofiarą Brak troski o zdrowie, higienę, odpowiednią opiekę medyczną Dziecko brudne, blade, choroby skóry, próchnica, brak szczepień i badań, nieodpowiednie leczenie, poczucie wstydu Brak troski o zaspokojenie potrzeb psychicznych, poczucia bezpieczeństwa i akceptacji Opóźnienie rozwoju, niewytworzenie bezpiecznego przywiązania, niepokój, moczenie się, stereotypie, stres, zaburzenia odżywiania, mała aktywność poznawcza, obniżona zdolność uczenia się, Psychiczna emocjonalna niedostępność Niezdolność do rozpoznawania i nazywania uczuć, brak zdolności samokontroli, zaburzenia w rozwoju brak empatii, wycofanie z kontaktu z innymi Niezauważanie sygnałów płynących od dziecka, niereagowanie na nie, nie mówienia do dziecka Niepewność i nieumiejętność nawiązywania kontaktów z innymi, słaba empatia, opóźnienia w rozwoju psychomotorycznym i językowym Obojętność, niska jakość opieki, niezaradność Niskie poczucie własnej wartości, niskie poczucie przynależności, zwracanie na siebie uwagi, trudności w nawiązaniu kontaktu, depresja Odrzucenie połączone z tendencją do gniewu Powstanie przywiązania unikowego, nieśmiałość, uległość, problemy w radzeniu sobie w trudnych sytuacjach Złość, wrogość werbalna Strach, niepokój, lęk, uległość lub bunt, zachowania agresywne lub unikowe w relacjach z innymi Izolowanie dziecka od rówieśników Wycofane, izoluje się, czasem lęk, agresja, mniejsza skłonność do współpracy, ucieczki z domu Brak troski o rozwój umysłowy i kształcenie dziecka Brak wymaganych podręczników i przyborów szkolnych, nieobecności w szkole, spóźnianie się, słabe wyniki w nauce, mniejsza wytrwałość Uniemożliwienie samorealizacji, rozwijania zdolności Mimo możliwości dziecko nie uczęszcza na zajęcia sprzyjające rozwojowi Niezapewnienie możliwości nauki Nieprzystosowanie społeczne, niska autonomia, małe umiejętności w radzeniu sobie, problemy interpersonalne, słaba umiejętność reagowania na stres V. Przemoc rówieśnicza Czynniki ryzyka doświadczania przemocy rówieśniczej (po stronie dziecka krzywdzonego): Wrażliwość Nieśmiałość, niepewność i ostrożność w kontaktach z innymi Słabe relacje z rówieśnikami, nieumiejętność nawiązywania przyjaźni Podwyższony poziom lęku Bierność, uległość, a szczególnie – brak umiejętności bronienia się w sytuacjach przemocy Płaczliwość Niska samoocena Negatywne nastawienie do stosowania przemocy Słabość lub niska sprawność fizyczna (jeśli chodzi o chłopców) Brak wsparcia rodziców Występowanie specjalnych potrzeb edukacyjnych Czynniki wskazujące, że dziecko jest ofiarą przemocy rówieśniczej: Dziecko wygląda na zdenerwowane i zaniepokojone oraz odmawia odpowiedzi na pytania, co się dzieje Skaleczenia i siniaki niewiadomego pochodzenia Uszkodzenia ubrania, książek, przyborów szkolnych Pogorszenie wyników w nauce Prośby o dodatkowe pieniądze Zaginięcia rzeczy osobistych, karnetu na obiad Niechęć do chodzenia do szkoły lub nasilenie się tej niechęci Wzrost liczby spóźnień do szkoły Zmiany nastroju i zachowania, przedłużający się obniżony nastrój Brak pewności siebie i zaniżona samoocena, nagły spadek samooceny Skargi na bóle głowy i brzucha, choroby Problemy ze snem Brak kontaktów z rówieśnikami poza szkołą Załącznik nr 2 Zasady bezpiecznej rekrutacji personelu w Warszawskim Centrum Pomocy Rodzinie Rekrutacja pracowników odbywa się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji personelu, a zatrudniony personel podlega obowiązkowym szkoleniom. Wszyscy pracownicy są zatrudnieni zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, spełniają wszystkie wymagane innymi przepisami wymogi, szczególnie: 1) dotyczące wykształcenia, kwalifikacji zawodowych, przebiegu dotychczasowego zatrudnienia; dopuszcza się możliwość, aby kandydat/kandydatka zostali poproszen o przedstawienie referencji od poprzedniego pracodawcy, 2) podpisują oświadczenie o posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych i korzystania z pełni praw publicznych, 3) po przyjęciu do pracy w ramach instruktażu stanowiskowego bezpośredni przełożony zapoznaje pracownika z obowiązującymi w WCPR regulaminami i procedurami, w tym z obowiązującą w instytucji Standardami ochrony małoletnich , co pracownik potwierdza złożeniem odpowiedniego oświadczenia. Oświadczenie to włącza się do akt osobowych pracownika zatrudnionego na podstawie umowy o pracę, a w przypadku osób zatrudnionych na podstawie umowy cywilnoprawnej stanowi ono załącznik do umowy. Kandydaci zatrudniani do zadań, w których mają bezpośredni kontakt z dziećmi, oraz podmioty prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą współpracujące z WCPR mające kontakt z dziećmi będącymi pod opieką WCPR: 1) sprawdzani są w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym, 2) dostarczają informację, iż nie figurują w kartotece karnej Krajowego Rejestru Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości. 3) osoby biorące udział w rekrutacji na stanowisko w WCPR są zobowiązane do złożenia oświadczenia o państwie/ach zamieszkiwania w ciągu ostatnich 20 lat, innych niż Rzeczypospolita Polska i państwo obywatelstwa, pod rygorem odpowiedzialności karnej. 4) osoby mające obywatelstwo inne niż polskie przedkładają informację z rejestru karnego państwa obywatelstwa uzyskiwaną do celów działalności zawodowej związanej z kontaktami z dziećmi, lub informację z rejestru karnego, jeżeli prawo tego państwa nie przewiduje wydawania informacji dla ww. celów. 5) jeżeli prawo państwa, z którego ma być przedłożona informacja o niekaralności nie przewiduje wydawania takiej informacji i nie prowadzi tego typu rejestru, wówczas kandydat/kandydatka składa pracodawcy oświadczenie stwierdzające ten fakt oraz oświadczenie że nie była prawomocnie skazana w tym państwie za czyny zabronione odpowiadające przestępstwom określonym w rozdziale XIX i XXV Kodeksu karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz nie wydano wobec niej innego orzeczenia, w którym stwierdzono, iż dopuściła się takich czynów zabronionych, oraz że nie ma obowiązku wynikającego z orzeczenia sądu, innego uprawnionego organu lub ustawy stosowania się do zakazu zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu lub realizacją innych zainteresowań przez małoletnich, lub z opieką nad nimi. Oświadczenia te składane są pod rygorem karnym za złożenie fałszywego oświadczenia. Podmioty współpracujące z WCPR, w tym prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, w przypadku gdy ich działalność obejmuje kontakt z dziećmi będącymi pod opieką WCPR, są zobowiązani do zapoznania się ze skróconą informacją o Standardach ochrony małoletnich i do ich przestrzegania, co potwierdzają odpowiednim oświadczeniem, które stanowi załącznik do umowy o świadczenie usługi. Załącznik nr 4 Zasady bezpiecznych relacji personel-dziecko Zasady bezpiecznych relacji pracowników Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie z dziećmi Naczelną zasadą wszystkich czynności podejmowanych przez pracowników WCPR jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie. Personel traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego godność i potrzeby. Niedopuszczalne jest stosowanie przemocy wobec dziecka w jakiejkolwiek formie. Personel realizując te cele działa w ramach obowiązującego prawa, przepisów wewnętrznych instytucji oraz swoich kompetencji. Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi obowiązują każdego członka personelu placówki, a także każdą dorosłą osobę mającą kontakt z dziećmi znajdującymi się pod opieką placówki, jeśli kontakt ten odbywa się za zgodą placówki i/lub na jej terenie. Relacje pracowników Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie z dziećmi Jesteś zobowiązany/a do utrzymywania profesjonalnej relacji z dziećmi i każdorazowego rozważenia, czy Twoja reakcja, komunikat lub działanie wobec dziecka są adekwatne do sytuacji, bezpieczne, uzasadnione i sprawiedliwe wobec innych dzieci. Działaj w sposób otwarty i przejrzysty dla innych, aby zminimalizować ryzyko błędnej interpretacji Twojego zachowania. Komunikacja z dziećmi W komunikacji z dziećmi zachowuj cierpliwość, szacunek i dobre intencje. Nie mów dzieciom nieprawdy i nie pozwalaj na to innym. Słuchaj uważnie dzieci i udzielaj im odpowiedzi adekwatnych do ich wieku i danej sytuacji. Pamiętaj o zasobach dzieci i udzielaniu im wsparcia: odwołuj się do ich mocnych stron, a nie do słabych. W sytuacjach kryzysowych lub konfliktowych daj dziecku przestrzeń do wypowiedzi i spróbuj zobaczyć daną sytuację jego oczami. Zwracaj się do dziecka po imieniu w formie preferowanej przez dziecko. Respektuj jego tożsamość i ekspresję. Nie wolno Ci zawstydzać, upokarzać, lekceważyć i obrażać dziecka. Nie wolno Ci krzyczeć na dziecko w sytuacji innej niż wynikająca z bezpieczeństwa dziecka lub innych dzieci. Nie wolno Ci ujawniać informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób nieuprawnionych, w tym wobec innych dzieci. Obejmuje to wizerunek dziecka, informacje o jego/jej sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i prawnej. Podejmując decyzje dotyczące dziecka, poinformuj je o tym i staraj się brać pod uwagę jego potrzeby i oczekiwania. Szanuj prawo dziecka do prywatności i poufności. Pamiętaj i poinformuj dzieci o tym, że mają prawo do poufności ze strony pracowników, jeśli dana informacja nie zagraża życiu lub zdrowiu ich albo innych osób i dotrzymanie poufności nie wiąże się ze złamaniem prawa. Jeśli konieczne jest odstąpienie od zasady poufności, aby chronić dziecko, wyjaśnij mu to najszybciej jak to możliwe. Jeśli rozmawiasz z dzieckiem na osobności w sytuacji, gdy jest to konieczne z ostaw uchylone drzwi do pomieszczenia i staraj się być w zasięgu wzroku innych. Jeśli indywidualne spotkanie z dzieckiem odbywa się w ramach Twoich obowiązków (prowadzenie terapii lub diagnozy), zaznacz tę okoliczność np. wywieszka „trwa sesja”; poinformuj opiekuna, że teraz zaczyna się badanie psychologiczne. Nie wolno Ci zachowywać się w obecności dzieci w sposób niestosowny. Obejmuje to używanie wulgarnych słów, gestów i żartów, czynienie obraźliwych uwag, nawiązywanie w wypowiedziach do aktywności lub atrakcyjności seksualnej oraz wykorzystywanie wobec dziecka relacji władzy lub przewagi fizycznej (w tym zastraszanie, przymuszanie, groźby, manipulowanie dzieckiem). Zapewnij dzieci, że jeśli czują się niekomfortowo w jakiejś sytuacji, wobec konkretnego zachowania czy słów, mogą o tym powiedzieć Tobie lub osobie wskazanej jako osoba odpowiedzialna za ochronę dzieci, i mogą oczekiwać odpowiedniej reakcji i/lub pomocy. Działania z dziećmi Doceniaj i szanuj wkład dzieci w podejmowane działania, aktywnie je angażuj i traktuj równo bez względu na ich płeć, orientację seksualną, sprawność/niepełnosprawność, status społeczny, etniczny, kulturowy, religijny i światopogląd, narodowość. Nie faworyzuj żadnego z dzieci. Nie przenoś swoich problemów osobistych na relacje z dziećmi. Nie strasz, nie oszukuj i nie szantażuj dziecka, nie manipuluj nim w celu nakłonienia do współpracy. Nie ignoruj i nie bagatelizuj odczuć dziecka: strachu, lęku i niepewności co do nowej sytuacji. Nie wolno Ci nawiązywać z dzieckiem jakichkolwiek relacji romantycznych lub seksualnych ani składać mu propozycji o nieodpowiednim charakterze. Obejmuje to także seksualne komentarze, żarty, gesty oraz udostępnianie dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu na ich formę. Nie wolno Ci utrwalać wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie) dla potrzeb prywatnych. Dotyczy to także umożliwienia osobom trzecim utrwalenia wizerunków dzieci, jeśli Dyrektor WCPR nie została o tym poinformowana, nie wyraziła na to zgody i nie uzyskała zgód rodziców/opiekunów prawnych oraz samych dzieci. Nie wolno Ci proponować dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji, jak również używać ich w obecności dzieci w czasie wykonywania obowiązków służbowych lub pobytu na terenie placówki. Nie wolno Ci przyjmować pieniędzy ani prezentów od dziecka, ani rodziców/opiekunów dziecka. Nie wolno Ci wchodzić w relacje jakiejkolwiek zależności wobec dziecka lub rodziców/opiekunów dziecka. Nie wolno Ci zachowywać się w sposób mogący sugerować innym istnienie takiej zależności i prowadzący do oskarżeń o nierówne traktowanie lub czerpanie korzyści majątkowych i innych. Nie dotyczy to okazjonalnych podarków związanych ze świętami czy uroczystościami, np. kwiatów, prezentów składkowych czy drobnych upominków. Wszystkie ryzykowne sytuacje, które obejmują zauroczenie dzieckiem przez pracownika lub pracownikiem przez dziecko, muszą być raportowane Dyrektorowi WCPR. Jeśli jesteś ich świadkiem reaguj stanowczo, ale z wyczuciem, aby zachować godność osób zainteresowanych. Kontakt fizyczny z dziećmi Każde przemocowe działanie wobec dziecka jest niedopuszczalne. Istnieją jednak sytuacje, w których fizyczny kontakt z dzieckiem może być stosowny i spełnia zasady bezpiecznego kontaktu: jest odpowiedzią na potrzeby dziecka w danym momencie, uwzględnia wiek dziecka, etap rozwojowy, płeć, kontekst kulturowy i sytuacyjny. Nie można jednak wyznaczyć uniwersalnej stosowności każdego takiego kontaktu fizycznego, ponieważ zachowanie odpowiednie wobec jednego dziecka może być nieodpowiednie wobec innego. Kieruj się zawsze swoim profesjonalnym osądem, słuchając, obserwując i odnotowując reakcję dziecka, pytając je o zgodę na kontakt fizyczny (np. dotknięcie czy przytulenie) i zachowując świadomość, że nawet przy Twoich dobrych intencjach taki kontakt może być błędnie zinterpretowany przez dziecko lub osoby trzecie. Nie wolno Ci bić, szturchać, popychać ani w jakikolwiek sposób naruszać integralności fizycznej dziecka. Nigdy nie dotykaj dziecka w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny. Zawsze bądź przygotowany na wyjaśnienie swoich działań. Nie angażuj się w takie aktywności jak łaskotanie, udawane walki z dziećmi czy brutalne zabawy fizyczne. Zachowaj szczególną ostrożność wobec dzieci, które doświadczyły nadużycia i krzywdzenia, w tym seksualnego, fizycznego lub zaniedbania. Takie doświadczenia mogą czasem sprawić, że dziecko będzie dążyć do nawiązania niestosownych lub nieadekwatnych fizycznych kontaktów z dorosłymi. W takich sytuacjach powinieneś reagować z wyczuciem, jednak stanowczo i pomóc dziecku zrozumieć znaczenie osobistych granic. Kontakt fizyczny z dzieckiem nigdy nie może być niejawny lub ukrywany, wiązać się z jakąkolwiek gratyfikacją ani wynikać z relacji władzy. Jeśli będziesz świadkiem jakiegokolwiek z wyżej opisanych zachowań i/lub sytuacji ze strony innych dorosłych lub dzieci, zawsze poinformuj o tym Kierownika Działu. W sytuacjach wymagających czynności pielęgnacyjnych i higienicznych wobec dziecka, powinno się unikać innego niż niezbędny kontaktu fizycznego z dzieckiem. Powinno zadbać się o to, aby w każdej z czynności pielęgnacyjnych i higienicznych asystowała inna osoba z instytucji. Kontakty poza godzinami pracy Co do zasady kontakt z dziećmi powinien odbywać się wyłącznie w godzinach pracy i dotyczyć celów, mieszczących się w zakresie Twoich obowiązków. Pracownik co do zasady może utrzymywać kontakt z dziećmi wyłącznie w godzinach pracy i w celu wynikającym z jego obowiązków służbowych. Zabronione jest zapraszanie dzieci do swojego miejsca zamieszkania. Spotkania oraz kontakt z dziećmi poprzez prywatne kanały komunikacji (prywatny telefon, komunikatory) poza godzinami pracy jest możliwy wyłącznie, gdy inicjuje go dziecko będące w sytuacji kryzysowej. Pracownik w takim przypadku zobowiązany jest do sporządzenia notatki i poinformowania o tym bezpośredniego przełożonego oraz opiekuna dziecka, jeśli nie zagraża dziecku. Właściwą formą komunikacji z dziećmi poza godzinami pracy są kanały służbowe, takie jak e-mail, telefon służbowy. Bezpieczeństwo online W trakcie zajęć czy innych aktywności prowadzonych przez pracowników WCPR, osobiste urządzenia elektroniczne powinny być wyłączone lub wyciszone. Zabronione jest przyjmowanie lub wysyłanie zaproszeń w mediach społecznościowych w przypadku dzieci, z którymi współpracujemy jako pracownicy instytucji. Załącznik nr 5 Procedury interwencji § 1 Niniejszy załącznik określa procedury interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia przez: 1) osoby dorosłe (pracowników, opiekunów zastępczych, opiekunów tymczasowych, rodziców dziecka, inne osoby dorosłe), 2) inne dziecko. W razie podejrzenia lub ujawnienia krzywdzenia dziecka należy: 1) zadbać o bezpieczeństwo dziecka, w sytuacji tego wymagającej odseparować je od osoby krzywdzącej, 2) umożliwić dziecku wypowiedzenie się, przedstawienie swojego zdania/opinii, 3) dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka, 4) opracować plan wsparcia dziecka, które doświadczyło krzywdzenia. § 2 Krzywdzenie dziecka przez osobę dorosłą W przypadku podjęcia przez pracownika podejrzenia krzywdzenia dziecka, pozostającego pod opieką tut. Centrum przez osobę dorosłą należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, w tym celu należy porozmawiać z dzieckiem, które doświadczyło krzywdzenia i jego opiekunami. Pracownik ma obowiązek do niezwłocznego poinformowania o zdarzeniu swojego bezpośredniego przełożonego oraz sporządzenia Karty Zgłoszenia (Załącznik nr 7) i przekazania jej na adres mailowy sprawydzieci@wcpr.pl . W zależności od tego, czy osobą podejrzewaną o krzywdzenie dziecka jest pracownik, opiekun zastępczy, opiekun tymczasowy, rodzic dziecka lub inna osoba dorosła oraz od kwalifikacji zdarzenia, osoba odpowiedzialna za ochronę dzieci podejmuje odpowiednie działania oraz wskazuje osobę do prowadzenia interwencji. W przypadku, gdy osobą podejrzewaną o krzywdzenie dziecka jest pracownik należy: a) zawiadomić o podejrzeniu opiekunów dziecka, b) podjąć odpowiednie działania w stosunku do pracownika tj. rozmowa dyscyplinująca, upomnienie, nagana, rozwiązanie umowy, odsunięcie od pracy do czasu wyjaśnienia sytuacji, c) w razie podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka powiadomić policję lub prokuraturę, d) opracować plan wsparcia dziecka. W przypadku, gdy osobą podejrzaną o krzywdzenia dziecka są jego rodzice należy: a) poinformować o zdarzeniu sąd, w którym toczy się postępowanie opiekuńcze dziecka i/lub złożyć wniosek o wstrzymanie kontaktów do czasu podjęcia przez rodzica działań w celu zmiany zachowania w stosunku do dziecka, b) w razie podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka powiadomić policję/ prokuraturę oraz sąd, w którym toczy się postępowanie opiekuńcze dziecka oraz złożyć wniosek o zakaz kontaktów z dzieckiem, c) poinformować o sytuacji kuratora, który sprawuje nadzór nad rodziną dziecka, d) opracować plan wsparcia dziecka. W przypadku, gdy osobą podejrzaną o krzywdzenia dziecka jest inna osoba dorosła należy: a) poinformować o zdarzeniu sąd, w którym toczy się postępowanie opiekuńcze dziecka i/lub złożyć wniosek o wstrzymanie kontaktów do czasu podjęcia przez osobę podejrzaną o krzywdzenie dziecka działań w celu zmiany zachowania w stosunku do dziecka, b) w razie podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka powiadomić policję/ prokuraturę oraz sąd, w którym toczy się postępowanie opiekuńcze dziecka oraz złożyć wniosek o zakaz kontaktów z dzieckiem, c) poinformować o sytuacji opiekunów dziecka, d) opracować plan wsparcia dziecka. W przypadku, gdy osobą podejrzaną o krzywdzenia dziecka jest opiekun zastępczy, opiekun tymczasowy należy: a) w sytuacji tego wymagającej zabezpieczyć dziecko, b) poinformować o zdarzeniu sąd, w którym toczy się postępowanie opiekuńcze dziecka, c) w razie podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka powiadomić policję/prokuraturę/wszcząć procedurę „Niebieskie Karty” oraz złożyć stosowny wniosek do sądu, w którym toczy się postępowanie opiekuńcze dziecka, d) opracować plan wsparcia dziecka. § 3 Krzywdzenie rówieśnicze W przypadku podjęcia przez pracownika Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie podejrzenia krzywdzenia dziecka pozostającego pod opieką tut. Centrum przez inne dziecko, w celu ustalenia przebiegu zdarzenia należy porozmawiać z dzieckiem, które doświadczyło krzywdzenia i jego opiekunami. Pracownik ma obowiązek do niezwłocznego poinformowania o zdarzeniu swojego bezpośredniego przełożonego oraz sporządzenia Karty Zgłoszenia (Załącznik nr 7) i przekazania jej na adres mailowy sprawydzieci@wcpr.pl . W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko przebywające w pieczy zastępczej/ PPD, należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka samo nie jest krzywdzone przez opiekunów, innych dorosłych lub inne dzieci. W przypadku potwierdzenia takiej okoliczności należy podjąć interwencję także w stosunku do tego dziecka. W przypadku, gdy dziecko krzywdzące nie jest objęte wsparciem tut. Centrum, należy także porozmawiać z innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu w celu ustalenia przebiegu zdarzenia. W zależności od kwalifikacji zdarzenia, osoba odpowiedzialna za ochronę dzieci podejmuje odpowiednie działania oraz wyznacza osobę do prowadzenia interwencji. W przypadku podejrzenia krzywdzenia przez inne dziecko, należy: a) zawiadomić opiekunów dzieci/rodziców dzieci, których dotyczy sytuacja, b) jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 13 do 17 lat, a jego zachowanie stanowi czyn karalny, należy poinformować właściwy miejscowo sąd rodzinny lub policję, c) jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie stanowi przestępstwo, należy poinformować policję lub prokuraturę, d) opracować plan wsparcia dziecka w celu zapewnienia mu bezpieczeństwa, z uwzględnieniem/z włączeniem środowiska, w którym dochodzi do nadużyć, e) poza przygotowaniem planu wsparcia dla pokrzywdzonego dziecka – w zależności od okoliczności sporządzić także plan wsparcia dla dziecka podejrzewanego o krzywdzenie. Schematy interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia dziecka .pdf Pobierz PDF • 143KB

Debata "Bliskość, która chroni" 7.05.25, 15:00 Debata pt. "Bliskość, która chroni", to spotkanie podczas którego przeprowadziliśmy eksperyment społeczny, wysłuchaliśmy ważnych historii i przykładów z codziennej pracy pracowników systemu pomocy społecznej. Wspólnie udowodniliśmy, że istotne jest zbudowanie wokół dziecka sieci wsparcia, tak aby zminimalizować stres związany z rozłąką i utratą poczucia tożsamości. Debata była okazją do wymiany doświadczeń, omówienia dobrych praktyk oraz wypracowania rekomendacji dotyczących efektywnego wykorzystania potencjału bliskich osób oraz lokalnej społeczności, aby skutecznie chronić dzieci przed zbędnym stresem, traumą rozstania i izolacją społeczną. Wszystkim obecnym dziękujemy za udział, a prelegentom za podzielenie się z nami doświadczeniami ze współpracy z dziećmi i rodzinami. wróć

< Wstecz Ada, 3 lata Ada ma dopiero 3 lata i zbyt dużo złych doświadczeń. Na szczęście opieka dojrzałego opiekuna potrafi odwrócić wiele zła. Dziewczynka doświadczyła wielu zaniedbań, wie co znaczy głód i pragnienie, strach i samotność. Dlatego nie zaskakuje to, że maleństwo jest nieśmiałe, wycofane, nieufne. Ada bawi się sama, potrzebuje więcej czasu, żeby nawiązać kontakt z innymi osobami. Ale pomimo tego co przeszła potrafi się pięknie śmiać. To taka nadzieja. Nadzieja, że jeszcze wszystko może być dobre. Tata Ady nie żyje, mamę widuje bardzo rzadko. Dziewczynka ma siedmioletniego braciszka, który mieszka w innym mieście. Ada potrzebuje osób lub osoby, która ma doświadczenie w opiece nad dziećmi ze szczególnymi potrzebami ze względu na opóźnienie psychoruchowe. Wymaga specjalistycznego wsparcia w rozwoju. Obecnie jest diagnozowana w kierunku Zespołu Retta. Dla tej delikatnej, maleńkiej dziewczynki rodzinne ciepło jest szansą na lepsze życie, na odkrycie miłości i bezpieczeństwa, których dotąd jej brakowało. Jeżeli chciałbyś zostać rodziną zastępczą Ady Skontaktuj się z nami: e-mail: rodzinazastepcza@wcpr.pl

Dziecko to więcej niż jego historia – konferencja WCPR 16.10.26, 11:45 15 października 2026 r. w Centrum Kreatywności Targowa odbyła się konferencja Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie pt. „Neuroplastyczność, procesy uczenia się i środowisko wspierające rozwój dziecka” . Spotkanie zgromadziło specjalistów i przedstawicieli środowisk zaangażowanych we wspieranie dzieci i młodzieży, by wspólnie przyjrzeć się temu, jak doświadczenia, relacje i otoczenie wpływają na rozwój oraz możliwości uczenia się. Głównym tematem konferencji było poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, jak lepiej rozumieć dzieci doświadczające trudności i tworzyć warunki, w których będą mogły rozwijać swoje umiejętności, odkrywać zainteresowania i budować poczucie sprawczości. Konferencję otworzyła Zastępca Dyrektora Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie, Agnieszka Oracz-Zawistowska. W swoim wystąpieniu podkreśliła, że doświadczenia mogą wpływać na rozwój dziecka, ale nie powinny przesądzać o jego przyszłości. Rolą dorosłych jest nie tylko reagowanie na problemy, lecz także dostrzeganie potencjału młodych ludzi i stwarzanie im warunków do jego rozwijania. Część merytoryczną konferencji rozpoczęło wystąpienie Marty Wawrzyniak i Aleksandry Głowy, psycholożek pracujących w Warszawskim Centrum Pomocy Rodzinie, pt. „Zobaczyć więcej niż zachowanie – Dziecko nie robi nam trudności. Dziecku jest trudno”. Prelegentki zwróciły uwagę na potrzebę spojrzenia poza samo zachowanie i uwzględnienia emocji, potrzeb oraz doświadczeń, które mogą się za nim kryć. Uczestnicy wzięli również udział w eksperymencie społecznym „Czy rozpoznasz dziecko z pieczy?”. Ćwiczenie pokazało, jak łatwo na podstawie pojedynczych informacji formułujemy wnioski o dziecku i jak szybko możemy ulec stereotypom. Nie ma jednego zachowania, wyglądu ani wyniku w nauce, który pozwalałby określić sytuację rodzinną dziecka. Tomasz Garstka w wystąpieniu „Warunki skutecznego uczenia się i rozwoju dziecka w kryzysie” omówił znaczenie przewidywalności, komunikacji, relacji, stawiania granic i wzmacniania sprawczości ucznia. Kolejnym ważnym punktem programu był panel dyskusyjny „Nie tylko czego dziecko potrzebuje, ale również co potrafi – praca oparta na zasobach”, prowadzony przez Izabelę Wręgę. W rozmowie udział wzięli profesor Marek Kaczmarzyk, Marta Wawrzyniak i Aleksandra Głowa z zespołu psychologów WCPR, Anna Szymczak ze Stowarzyszenia dla Rodzin oraz Tomasz Szczepański, pedagog ulicy. Dyskusja koncentrowała się na tym, jak rozpoznawać mocne strony dzieci, wspierać ich zainteresowania i tworzyć przestrzeń do rozwijania talentów również wtedy, gdy szkolne osiągnięcia czy zachowanie nie pokazują pełni ich możliwości. Następnie profesor Marek Kaczmarzyk w wykładzie „Neuroplastyczność mózgu dziecka z doświadczeniem traumy – między adaptacją a możliwością rozwoju” przybliżył zagadnienie wpływu trudnych doświadczeń na funkcjonowanie mózgu oraz możliwości dalszego rozwoju. Konferencję zakończyło wystąpienie dr Teresy Jadczak-Szumiło pt. „Od deficytu do potencjału. Jak odkrywać zasoby dziecka doświadczającego kryzysu?”. Prelegentka poruszyła temat rezyliencji, znaczenia pasji i doświadczenia sukcesu oraz włączania dziecka w planowanie własnego wsparcia. Spotkanie było okazją do poszerzenia wiedzy, wymiany perspektyw i refleksji nad codzienną pracą z dziećmi i młodzieżą. Jej wspólnym mianownikiem było przekonanie, że wspieranie rozwoju nie może ograniczać się do reagowania na trudności. Równie ważne jest dostrzeganie tego, co dziecko potrafi, co je interesuje i jakie możliwości warto pomóc mu rozwijać. Dziękujemy prelegentom, panelistom i wszystkim uczestnikom za udział w konferencji, podzielenie się wiedzą i doświadczeniem oraz wspólną rozmowę o tym, jak skuteczniej wspierać rozwój dzieci i młodzieży. wróć