Wyniki wyszukiwania

Debata "Bliskość, która chroni" 7.05.25, 13:00 Debata pt. "Bliskość, która chroni", to spotkanie podczas którego przeprowadziliśmy eksperyment społeczny, wysłuchaliśmy ważnych historii i przykładów z codziennej pracy pracowników systemu pomocy społecznej. Wspólnie udowodniliśmy, że istotne jest zbudowanie wokół dziecka sieci wsparcia, tak aby zminimalizować stres związany z rozłąką i utratą poczucia tożsamości. Debata była okazją do wymiany doświadczeń, omówienia dobrych praktyk oraz wypracowania rekomendacji dotyczących efektywnego wykorzystania potencjału bliskich osób oraz lokalnej społeczności, aby skutecznie chronić dzieci przed zbędnym stresem, traumą rozstania i izolacją społeczną. Wszystkim obecnym dziękujemy za udział, a prelegentom za podzielenie się z nami doświadczeniami ze współpracy z dziećmi i rodzinami. wróć

Dobrometr Zmierz swój poziom dobra Czy pomagasz innym, gdy widzisz, że potrzebują wsparcia? * Tak - zawsze Tak, gdy tylko mam możliwość Od czasu do czasu Kolejne pytanie

Pracownicy Działu Wsparcia Specjalistycznego i Szkoleń Rodzinnej Pieczy Zastępczej Dział Wsparcia Specjalistycznego i Szkoleń Rodzinnej Pieczy Zastępczej al. Zjednoczenia 34 01-830 Warszawa Pracownicy naszego Działu pomogą Ci przejść przez proces kwalifikacji na rodzinę zastępczą — krok po kroku i w zrozumiały sposób. Wyjaśnią, jakie warunki trzeba spełnić, opowiedzą o dostępnych formach wsparcia i odpowiedzą na wszystkie pytania. Pracownicy prowadzący procesy kwalifikacji i szkolenia kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej niezawodowej, zawodowej i prowadzenia rodzinnego domu dziecka: Dorota Matuszak al. Zjednoczenia 34, I piętro, pokój nr 108 tel. 22 697 02 74 email : dorota.matuszak@wcpr.pl główny specjalista pracy socjalnej prowadzący proces kwalifikacji i szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej niezawodowej, zawodowej i prowadzenia rodzinnego domu dziecka Natalia Choroś al. Zjednoczenia 34 I piętro, pokój nr 108 tel. 22 697 02 73 email: natalia.choros@wcpr.pl pedagog prowadzący proces kwalifikacji i szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej niezawodowej, zawodowej i prowadzenia rodzinnego domu dziecka Urszula Lewandowska al. Zjednoczenia 34 I piętro, pokój nr 108 tel. 22 697 02 73 email: urszula.lewandowska@wcpr.pl pedagog prowadzący proces kwalifikacji i szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej niezawodowej, zawodowej i prowadzenia rodzinnego domu dziecka Monika Niekra al. Zjednoczenia 34 I piętro, pokój nr 108 tel. 22 697 02 73 email : monika.niekra@wcpr.pl pedagog prowadzący proces kwalifikacji i szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej niezawodowej Pracownicy prowadzący procesy kwalifikacji i szkolenia kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej spokrewnionej: Justyna Starus-Kaczyńska al. Zjednoczenia 34 I piętro, pokój nr 108 tel. 22 697 02 73 email: justyna.starus-kaczynska@wcpr.pl pedagog prowadzący proces kwalifikacji i szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej spokrewnionej Marcin Bukowski al. Zjednoczenia 34 I piętro, pokój nr 108 tel. 22 697 02 74 email: marcin.bukowski@wcpr.pl pedagog prowadzący proces kwalifikacji i szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej spokrewnionej

Czy motywacja może być kluczem do stabilnej i wartościowej opieki nad dzieckiem? Sprawdź, co naprawdę stoi za decyzją o zostaniu rodziną zastępczą. Przycisk Motywacja do sprawowania pieczy zastępczej Nasza motywacja zazwyczaj ma wiele źródeł. Możemy działać, ponieważ coś nas interesuje, bo chcemy spełnić oczekiwania innych, albo dlatego, że zależy nam na osiągnięciu konkretnego celu. Podobnie wygląda motywacja kandydatów do sprawowania opieki nad dzieckiem w pieczy zastępczej – najczęściej ma charakter wielowymiarowy. W tym przypadku szczególnego znaczenia nabiera refleksja nad poszczególnymi jej elementami, która umożliwia podjęcie świadomej i dojrzałej decyzji. W motywacji kandydatów na rodzinę zastępczą często występuje aspekt altruistyczny. Osoby kierujące się takim motywem odczuwają potrzebę zapewnienia dziecku pozbawionemu właściwej opieki rodzicielskiej poczucia bezpieczeństwa i wsparcia oraz stworzenia mu sprzyjających warunków do dalszego rozwoju. Tego rodzaju motywacja wskazuje na poczucie odpowiedzialności oraz gotowość do działania na rzecz dziecka. Opiekun zastępczy, którego motywacja jest wewnętrzna i pomocowa potrafi stawiać potrzeby podopiecznego na pierwszym miejscu, przejawia również większą wytrwałość i otwartość na pracę z jego trudnościami. Motywacja oparta na chęci pomocy dziecku rokuje zatem pozytywnie pod kątem stabilności i wysokiej jakości opieki. Należy jednak pamiętać, że nadmierna empatia może prowadzić do przesadnego zaangażowania emocjonalnego i poświęceń, a w konsekwencji zaniedbywania własnych potrzeb i wypalenia. Dlatego ważne jest, by taką motywację równoważyły inne czynniki oraz wsparcie ze strony otoczenia. W obszarze motywacji kandydatów na rodziców zastępczych często pojawia się aspekt adopcyjny. Występuje on u osób, które pragną pełnić funkcję rodzicielską i stworzyć wraz z dzieckiem trwałą rodzinę. Zaletą takiej motywacji jest gotowość do długoterminowej organizacji procesu opiekuńczo-wychowawczego oraz do budowania bliskiej więzi emocjonalnej z podopiecznym. Motywacja taka wiąże się z troską o dobro małoletniego, jednak jej ograniczeniem może być sytuacja, w której silne pragnienia adopcyjne przesłaniają realne potrzeby dziecka. W niektórych aspektach może też znacząco odbiegać od idei pieczy zastępczej, która z założenia ma przejściowy charakter i wymaga współpracy rodziny zastępczej zarówno z rodziną biologiczną wychowanka, jak i systemem instytucjonalnym. W przypadku kandydatów na rodzinę zastępczą, którzy ujawniają głównie motywację adopcyjną istotną rolę odgrywa edukacja dotycząca specyfiki pieczy zastępczej oraz ocena ich elastyczności w obszarze prezentowanych oczekiwań. Poza aspektami altruistycznym i adopcyjnym, które najczęściej ujawniają się w motywacji kandydatów, można wyróżnić także inne komponenty, takie jak: religijne, społeczne, ekonomiczne czy rozwojowe. Na szczególną uwagę zasługuje jednak motywacja kompensacyjna, czyli taka, która jest ukierunkowana na zaspokojenie własnych potrzeb emocjonalnych, zrekompensowanie braków lub naprawę trudnych doświadczeń, nierzadko związanych z przeżyciami z dzieciństwa. Skutkuje to chęcią realizowania opieki zastępczej w taki sposób, który pozwoli dostarczyć dziecku tego, czego opiekun sam nie otrzymał. Taka postawa może sprzyjać wrażliwości i zaangażowaniu, ale niesie ze sobą ryzyko przenoszenia własnych oczekiwań na podopiecznego. Osoby kierujące się motywacją kompensacyjną mogą być nadmiernie kontrolujące, a także skupione bardziej na sobie aniżeli na dziecku. Przejęcie opieki nad małoletnim w szczególnej sytuacji opiekuńczo-wychowawczej nie powinno służyć wypełnieniu emocjonalnej pustki opiekuna, podniesieniu jego samooceny, poradzeniu sobie ze stratą czy urozmaiceniu pozbawionego sensu życia. Pamiętajmy, że dziecko samo w sobie ma stać się celem, a nie narzędziem do rozwiązania osobistych problemów dorosłego i uleczenia jego ran. Choć prawdopodobnie trudno jest całkowicie wyeliminować kompensacyjne aspekty motywacyjne, to ze względu na ryzyko jakie ze sobą niosą, niezbędne jest dokładne rozważenie ich konsekwencji. Autor: Ewa Sikora - psycholog, psychoterapeuta, WCPR Poprzedni Następny

Granice w procesie wychowania to jasno określone normy, zasady i ograniczenia, które są stawiane dziecku w celu kształtowania jego postaw i zachowań oraz wspierania rozwoju samodyscypliny i samokontroli. Przycisk Granice w procesie wychowania Granice w procesie wychowania to jasno określone normy, zasady i ograniczenia, które są stawiane dziecku w celu kształtowania jego postaw i zachowań oraz wspierania rozwoju samodyscypliny i samokontroli. Innymi słowy, są to ramy, w których mały człowiek może swobodnie funkcjonować i rozwijać się. Reguły te zapewniają dziecku poczucie bezpieczeństwa zarówno fizycznego, jak i emocjonalnego, gdyż dają mu przekonanie, że to dorosły sprawuje kontrolę nad sytuacją. Dzieci potrzebują struktury i porządku, by lepiej rozumieć otaczający je świat, a także po to, by nabywać umiejętności zaspokajania własnych potrzeb w sposób akceptowalny społecznie. Dobrze pamiętać, że zbyt sztywne granice mogą prowadzić do buntu i ograniczać rozwój autonomii dziecka, z kolei zbyt luźne wywoływać niepewność i zagubienie. Oczekiwania formułowane przez dorosłego powinny być dostosowane do wieku i możliwości pociechy, czyli wyrażone w sposób dla niej zrozumiały, a wraz z jej wzrostem stopniowo rozszerzane i ustalane wspólnie. Aby granice spełniały swoją pozytywną funkcję wychowawczą powinny być konsekwentnie egzekwowane, np. w kwestii godziny powrotu do domu, odrabiania lekcji przed zabawą, zakazu używania smartfona tuż przed snem czy braku akceptacji dla kłamania i stosowania agresji. Warto podkreślić, że ustalanie zasad nie jest tożsame z karaniem. Jeśli granice będą wyznaczane z empatią, szacunkiem i w dialogu z dzieckiem – zarówno małym jak i nastoletnim, staną się naturalnym i nieodzownym wsparciem jego rozwoju emocjonalnego i społecznego. Pomogą mu lepiej zrozumieć siebie i skutecznie funkcjonować w relacjach z innymi. Autor: Ewa Sikora - psycholog, psychoterapeuta, WCPR Poprzedni Następny

Piknik z okazji Dnia Rodzicielstwa Zastępczego 26.05.25, 10:00 W sobotę, 24 maja, rodziny zastępcze współpracujące z Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie spotkały się na pikniku, podczas którego wspólnie świętowały zbliżający się Dzień Rodzicielstwa Zastępczego. Choć słońce tylko czasem nieśmiało wyglądało zza chmur, ciepła atmosfera dobrej zabawy nie opuszczała terenu przy Al. Zjednoczenia 34 nawet na chwilę. Dzięki uprzejmości współpracujących z nami firm i organizacji dzieci mogły korzystać z licznych atrakcji: dmuchańców, animacji, fotobudki 360, malowania buziek, tatuaży, plecenia warkoczyków, zajęć kreatywnych: malowania kamyczków, decoupage’u, recyklingu ubrań, robienia bransoletek oraz glinianych domków, pokazów iluzji oraz baniek mydlanych, odwiedzin Klowna, mini kawiarenki i grilla. Uczestnicy pikniku jako pierwsi mieli okazję poznać wyjątkowego gościa Dobromisia, który niesie mnóstwo dobra, uśmiechu i pozytywnej energii. Dzieci mogły nie tylko przybić piątkę z misiem , ale także dostać wielkiego przytulasa i zrobić sobie z nim pamiątkowe zdjęcie. Dziękujemy naszym wspaniałym koordynatorom oraz wszystkim, którzy włączyli się w organizację tego wyjątkowego wydarzenia. Dziękujemy również za obecność i cieple słowa Panu Jackowi Wiśnickiemu - Wiceprezydentowi m.st . Warszawy, Do zobaczenia za rok! wróć

Podcasty o rodzicielstwie zastępczym Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie.

Dobrometr Gratulacje! Twoje serce jest pełne dobroci A może zastanawiasz się czy mógłbyś zaopiekować się dzieckiem, które tego potrzebuje? Czy wiesz, że stanie się rodziną zastępczą to decyzja, która odmienia życie — nie tylko Twoje, ale przede wszystkim życie dziecka, które znajdzie w Tobie oparcie, bezpieczeństwo i miłość. Sprawdź, czy opieka zastępcza jest dla Ciebie – pobierz nasz poradnik Zobacz naszą Galerię Serc Dobrego dnia

Rodziny zastępcze i prowadzący rodzinny dom dziecka wspierani są przez koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej. Wsparcie koordynatora Wspieranie rodzin zastępczych Rodziny zastępcze i prowadzący rodzinny dom dziecka są w realizacji swoich zadań wspierani są przez koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej bądź, w przypadku rodzin które nie wybrały współpracy z koordynatorem, przez pracownika organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. Koordynatorzy pracują w zadaniowym czasie pracy. Umożliwia im to wspieranie rodzin zastępczych dostosowując pracę do ich potrzeb. Spotkania z rodzinami zastępczymi odbywają się w miejscu zamieszkania rodziny. Ich częstotliwość zależy od stwierdzonych i zgłoszonych potrzeb, jednak nie rzadziej niż raz na 6 tygodni - koordynator i raz na 4 miesiące specjalista pracy z rodziną. Koordynator pozostaje również w stałym kontakcie z sądem, placówkami edukacyjnymi, medycznymi i innymi współpracującymi z rodziną zastępczą. Dla każdego dziecka koordynator wraz z opiekunem zastępczym opracowuje plan pomocy dziecku, w którym zostają zawarte cele i zadania do realizacji na każde 6 miesięcy pobytu dziecka w pieczy zastępczej (w przypadku dzieci poniżej 3 roku życia – nie rzadziej niż raz na 3 miesiące), które następnie są podsumowywane i tworzony jest plan na kolejne 6 miesięcy. Pracownicy wspierający rodziny zastępcze organizują posiedzenia w spawie oceny sytuacji dziecka umieszczonego w pieczy zastępczej w celu: ustalenia aktualnej sytuacji dziecka analizy stosowanych metod pracy z dzieckiem i rodziną modyfikowania plany pomocy dziecku monitorowania procedur adopcyjnych dzieci z uregulowaną sytuacją prawną umożliwiającą przysposobienie oceny stanu zdrowia dziecka i jego aktualnych potrzeb oceny zasadności dalszego pobytu dziecka w pieczy zastępczej. W posiedzeniach biorą udział rodziny zastępcze i prowadzący rodzinny dom dziecka, koordynator lub pracownik organizatora rodzinnej pieczy zastępczej współpracujący z opiekunem zastępczym, rodzice dziecka, przedstawiciel ośrodka pomocy społecznej wspierający rodziców w zakresie przejęcia opieki nad dzieckiem, przedstawiciel szkoły, przedszkola, żłobka, placówki wsparcia dziennego i inne osoby ważne dla dziecka. Wspieranie pełnoletnich wychowanków rodzinnych form pieczy zastępczej Wsparcie przez koordynatora pełnoletnich wychowanków rodzinnych form pieczy zastępczej w procesie usamodzielnienia rozpoczyna się jeszcze przed osiągnięciem przez nich pełnoletniości. Koordynator na rok przed osiągnięciem pełnoletności przez wychowanka pozostającego w pieczy zastępczej przygotowuje go do procesu usamodzielnia omawiając poszczególne jego etapy. Co najmniej na rok przed osiągnięciem pełnoletności koordynator pomaga mu wskazać opiekuna procesu usamodzielnienia. Wybór jest zatwierdzany przez Dyrektora WCPR. Następnie co najmniej miesiąc przed osiągnięciem pełnoletności wychowanek przy udziale opiekuna usamodzielnienia oraz przy wsparciu koordynatora rodzinnej pieczy zastępczej opracowuje indywidualny program usamodzielnia, który także jest zatwierdzany przez Dyrektora WCPR. Koordynator pozostaje w stałym kontakcie osobistym, telefonicznym, mailowym z pełnoletnim wychowankiem rodzinnej pieczy zastępczej, także tym pozostającym po osiągnięciu pełnoletności w dotychczasowej rodzinie zastępczej za jej zgodą. Wspiera go w procesie usamodzielnienia, realizacji indywidualnego programu usamodzielniania, udziela mu wsparcia w zakresie zdiagnozowanych, a także zgłoszonych przez niego potrzeb. Częstotliwość i intensywność kontaktu koordynatora z wychowankiem jest zawsze ustalana indywidualnie według potrzeb, jednak odbywają się one nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy. Spotkania mają miejsce przede wszystkim w miejscu zamieszkania osoby usamodzielnianej. Poprzedni Następny

< Wróć Śródmieście Mazowiecka Fundacja Rodzin Zastępczych Nowogrodzka 49, 00-695 Warszawa Jak pomagamy Indywidualna pomoc dostosowana do potrzeb danej rodziny, grupy wsparcia, warsztaty i szkolenia, spotkania integracyjne, wyjazdy wakacyjne dla rodzin. Dla kogo Rodzice zastępczy, dzieci w pieczy zastępczej, pomoc skierowana jest do osób z województwa mazowieckiego, w tym dla mieszkańców całej Warszawy. Kontakt telefon: e-mail: strona www: 516 099 036 kontakt@mfrz.pl https://www.mfrz.pl/