< Wróć Bielany Fundacja Rodzin Adopcyjny - PDK FASada Płatnicza 83, Warszawa Jak pomagamy Diagnoza FASD dla dzieci z rodzinnej i instytucjonalnej pieczy zastępczej; terapia; psychoedukacja; poradnictwo. Prowadzenie miejsca integracji rodzin zastępczych Dla kogo Dzieci wychowujące się w rodzinnej i instytucjonalnej pieczy zastępczej; rodziny zastępcze, pracownicy instytucjonalnej pieczy zastępczej. Kontakt telefon: e-mail: strona www: 609 536 662 biuro@fasada.org.pl https://adopcja.org.pl/

Polityka Plików Cookies Informacje ogólne Celem niniejszego serwisu jest dostarczenie Użytkownikowi rozwiązań, które pozwalają na realizację w pełni bezpiecznych usług online, z jednoczesnym poszanowaniem zasad poufności i nieujawniania ich innym podmiotom, chyba że na postawie wyraźnego upoważnienia otrzymanego od Użytkownika lub na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Miasto st. Warszawa będzie przetwarzało dane osobowe Użytkownika tylko w celu w jakim je otrzymało. W celu ułatwienia Użytkownikowi korzystania z serwisu, używa się technologii cookies, o czym szerzej poniżej. Dodatkowo, serwis używa Google Analytics, sieciowej usługi analitycznej Google Inc. ("Google"). Google Analytics używa plików cookies, plików tekstowych, które są zamieszczane w urządzeniu końcowym Użytkownika serwisu i umożliwiają analizę korzystania ze strony internetowej. Generowane przez pliki cookies informacje dotyczące korzystania ze strony internetowej (łącznie z adresem IP) przekazywane są do serwera Google w USA i tam gromadzone. Na podstawie tych danych tworzone są raporty aktywności na potrzeby administratorów serwisu. Google może również przekazywać te informacje osobom trzecim, o ile jest to nakazane przepisami prawa lub o ile osoby trzecie przetwarzają te dane na zlecenie Google. Google nie zestawia adresu IP z żadnymi innymi danymi, którymi dysponuje. Korzystając z serwisu zgadzają się Państwo na przetwarzanie przez Google danych zgromadzonych w opisany wyżej sposób i w wymienionym celu. Cookies Cookies (tzw. Ciasteczka) – niewielkie pliki tekstowe, zapisywane w urządzeniu końcowym Użytkownika (komputer lub inne urządzenie) podczas przeglądania niniejszego serwisu, pozwalające pozyskać informacje na temat tego w jaki sposób Użytkownik korzysta z serwisu, tak aby dopasować serwis do potrzeb i preferencji konkretnego Użytkownika oraz aby zapewnić jego właściwe funkcjonowanie. Zasady działania cookies Niniejszy serwis korzysta z plików cookies, tzn. że niewielkie informacje tekstowe zapisywane są na urządzeniu końcowym Użytkownika poprzez serwer serwisu (zgodnie z art. 173 ust. 1 i 2 ustawy prawo telekomunikacyjne). W przypadku gdy Użytkownik po raz kolejny odwiedza serwis, przeglądarka internetowa przesyła zapisane cookies na urządzeniu końcowym Użytkownika z powrotem do serwisu, dzięki temu serwer serwisu rozpoznaje konkretnego Użytkownika i pamięta różne indywidualne elementy oraz preferencje Użytkownika. Przechowywane pliki cookies nie powodują zmian konfiguracyjnych w urządzeniu końcowym Użytkownika lub oprogramowaniach zainstalowanych na tym urządzeniu. Rodzaje wykorzystywanych plików cookies Niniejszy serwis korzysta z plików cookies, które: • zapisują informację na temat dokonywanych przez Użytkownika wyborów, co z kolei umożliwia dostosowanie serwisu do potrzeb konkretnego Użytkownika, np. poprzez zapamiętanie wybranego języka; • pozwalają na zbieranie informacji o tym jak często i ilu Użytkowników odwiedza serwis, tylko i wyłącznie w celach statystycznych, bez dokonywania identyfikacji Użytkowników; • pozwalają określić w jaki sposób Użytkownicy korzystają z serwisu, a tym samym dostarczają informacji na temat obszarów, które Użytkownik przeglądał, czasu który spędził na stronie, trudnościach, które się pojawiły, jak np. komunikaty o błędach, co pozwala utrzymać działanie serwisu na odpowiednim poziomie. Nasz serwis używa plików cookies do tzw. targetowania, czyli takich, które zapamiętują informacje dotyczące korzystania z serwisu, aby dostarczać Użytkownikom materiałów dostosowanych do ich preferencji. Powyższe pliki cookies nie służą identyfikacji danych osobowych Użytkowników. Kontrola zapisywania plików cookies Korzystanie z serwisu przez Użytkownika bez dokonania zmiany ustawień w przeglądarce internetowej w celu blokowania obsługi cookies, oznacza uzyskanie dostępu przez pliki cookies do urządzenia końcowego Użytkownika i jest równoznaczne z wyrażeniem zgody przez Użytkownika na używanie plików cookies. Użytkownik ma prawo w każdym momencie korzystania z serwisu zablokować możliwość zapisywania plików cookies, poprzez zmianę ustawień dotyczących plików cookies w swojej przeglądarce internetowej. W celu uzyskania informacji, co do możliwości zmiany ustawień obsługi plików cookies, należy skorzystać z instrukcji używanej przez siebie przeglądarki internetowej, albo wyświetlić opcję pomoc w swojej przeglądarce, aby dowiedzieć się jak dostosowywać lub zmieniać ustawienia przeglądarki. W celu ponownego uruchomienia obsługi cookies należy ponownie zmienić́ ustawienia przeglądarki. Zapisane pliki cookies mogą̨ być́ w większości przypadków usunięte przez Użytkownika za pośrednictwem przeglądarki internetowej. Usunięcie bądź zablokowanie plików cookies może wpłynąć na sposób korzystania z serwisu, gdyż niektóre jego obszary mogą stać się nie w pełni dostępne dla Użytkownika i w konsekwencji może to spowodować utrudnienia w korzystaniu z niektórych funkcjonalności serwisu.

< Wróć Fundacja ORLEN Bielańska 12, Warszawa 26 listopada o godz. 18:00 porozmawiamy o tym, jak pracować z dzieckiem po traumie i stracie z Joanną Luberadzką-Grucą -doświadczoną trenerką i ekspertką w pracy z dziećmi oraz rodzicami zastępczymi. Podczas spotkania dowiedzą się Państwo: co kryje się za trudnymi zachowaniami dziecka? jak radzić sobie z buntem, wycofaniem i wybuchami emocji? jak rozpoznawać potrzeby dziecka i reagować z empatią? jak pomóc dziecku poczuć się ważnym i wartościowym? Zapisy: https://fundacjaorlen.clickmeeting.com/jak.../register

< Wstecz Marysia, 2 latka Marysia ma 2 lata. To pogodne, spokojne i urocze dziecko, które coraz śmielej odkrywa świat. W ostatnim czasie nauczyła się samodzielnie chodzić, a jej dużą mocną stroną jest rozwój społeczny, rozpoznaje osoby, które są jej bliskie, wobec nieznajomych zachowuje naturalny dystans i potrafi upominać się o uwagę oraz zainteresowanie swoich opiekunów. Marysia ma zdiagnozowany pełnoobjawowy FAS. Jest pod opieką specjalistów – zalecono jej m.in. kontrole kardiologiczną i okulistyczną. Dotychczasowe badania wskazują na prawidłowe funkcjonowanie serca i wzroku, choć w badaniu kardiologicznym widoczna jest śladowa niedomykalność zastawki trójdzielnej i płucnej. Dziewczynka przyszła na świat w 36. tygodniu ciąży. W okresie prenatalnym była narażona na trudne doświadczenia, dlatego szczególnie potrzebuje spokojnego, bezpiecznego i przewidywalnego środowiska oraz dorosłych, którzy będą gotowi odpowiedzieć na jej indywidualne potrzeby. Szukamy dla Marysi rodziny otwartej na potrzeby dziecka , gotowej towarzyszyć jej w rozwoju i zapewnić jej bliskość, troskę i poczucie bezpieczeństwa. Szczególnie cenne byłoby doświadczenie w opiece nad dzieckiem z FAS albo gotowość, by taką wiedzę zdobyć i korzystać ze wsparcia specjalistów. Marysia ma kontakt z ojcem i babcią. Spotkania odbywają się raz w tygodniu na terenie WCPR. Rodzice zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej. Skontaktuj się z nami: e-mail: rodzinazastepcza@wcpr.pl

< Wróć Śródmieście Fundacja EY Rondo ONZ 1, Warszawa Jak pomagamy Wspieramy rozwój i edukację dzieci i młodzieży w rodzinach zastępczych zwiększając ich szanse na dobrą przyszłość. Działamy na rzecz wzmacniania systemu rodzinnej pieczy zastępczej oraz poszerzania kompetencji opiekunów, by mogli skutecznie pełnić swoją rolę. Mamy 4 obszary działań: pomoc edukacyjną, pomoc psychoedukacyjną i terapeutyczną, pomoc finansowo-rzeczową, promocja i edukacja społeczna w obszarze rodzicielstwa zastępczego. W ramach wsparcia edukacyjnego dla dzieci i młodzieży z rodzin zastępczych i rodzinnych domów dziecka Fundacja EY prowadzi następujące projekty: Klucz do Jutra – konkurs grantowy na dofinansowanie korepetycji (szczegóły na stronie internetowej: Skrzydła Samodzielności – program dla usamodzielniającej się młodzieży z rodzin zastępczych (szczegóły na stronie internetowej: www.ey.com Dzieci i Młodzież Celem Fundacji jest kompleksowe edukacyjne wsparcie rozwoju dzieci, nie tylko poprzez korepetycje, ale również poprzez dodatkowe spotkania wolontariuszy z dziećmi. źródło: Fundacja EY Dla kogo Nasze działania obejmują cały kraj. Kontakt telefon: e-mail: strona www: 786 842 210 (Klucz do Jutra) 519 511 500 (Skrzydła Samodzielności) marcelina.cieslak@pl.ey.com (Klucz do Jutra) agata.skalec-ruczynska@pl.ey.com (Skrzydła Samodzielności) https://www.ey.com/pl_pl/insights/fundacja

Miłość. To słowo w ustach Ewy brzmi prawdziwie. Ma treść. Kiedy Ola trafiła do niej miała wielkie problemy ze zdrowiem, z wielu względów nikt nie dawał jej szans na dobre życie, naukę, normalne dzieciństwo, młodość i dorosłość. Za kilka dni zaczyna studia... Up Historie z życia wzięte - ciocia Kocham - mówi w progu do swojej nastoletniej córki za każdym razem, kiedy ta wychodzi z domu. Przytula na chwilkę. To „zestaw obowiązkowy", który Ewa serwowała całej swej ósemce: czwórce biologicznych dzieci i kolejnej czwórce, którą opiekuje się w ramach pieczy zastępczej. Miłość i przytulanie - Ewa wie, że bez tego nie stworzyłaby niczego. Ewa pewne rzeczy jest w stanie przewidzieć. Ot, chociażby to, że kiedy siądzie sobie w dużym pokoju z filiżanką dobrej kawy parzonej w ekspresie, którą uwielbia, to kwestią kilku minut są odwiedziny jednej z dwóch „pań", zajętych do tej pory zabawą w sąsiednim pokoju. - Wiesz, ślicznie dzisiaj wyglądasz - Angelika, lat 6 mówi to tak pełnym przekonania głosem, że Ewa nie próbuje zaprzeczać. Zwłaszcza, że w drzwiach stoi także siostra dziewczynki, trzyipółletnia Karolinka i przytakuje całą sobą. Dosłownie. - Ty także wyglądasz pięknie - odwzajemnia komplement. - Obie pięknie wyglądacie - poprawia się szybko i przytula dziewczynki. Obie siostry trafiły do niej na początku tego roku. W ramach pieczy zastępczej. Z domu, gdzie nie było przytulania ani wymiany grzeczności. - Moje kochane Pieczaki - mówi z miłością o dziewczynkach, które początkowo bardzo przeżywały rozstanie z tymi, którzy tworzyli im świat. Co z tego, że obdarty z tego co piękne i najbardziej potrzebne? W nowym miejscu Angelika, ta dobrze wychowana młoda dama przez dwa miesiące nie odzywała się słowem, jej siostra bała się szczoteczki do zębów. Nie wiedziała, do czego służy... Najpiękniejsze jest to, że w wieku 46 lat Ewa rodziną zastępczą została już po raz drugi. Dzieci, którym zaczęła pomagać kilkanaście lat temu są już dorosłe, jej biologiczne pociechy także. - Pani Ewo, a może tak poszłaby pani za ciosem. Pani podopieczni już dorośli... - słyszała już od pewnego czasu od pań, które z ramienia Warszawskiego Centrum Pomocy Rodzinie pomagają jej w wielu rzeczach. Serce Ewy zabiło mocniej, właściwie podjęło decyzję od razu, jednak postanowiła jeszcze poradzić się swoich dzieci. Myślała z niepokojem, co powiedzą. Do dzisiaj pamięta każde słowo. I to, że po raz kolejny poczuła satysfakcję, że wychowała wrażliwych i mocnych ludzi. - Mamusiu, ty nie potrafisz inaczej, zrób to po prostu - powiedziały takim tonem, jakby wiedziały od dawna co się święci, a Ewa była jedyną osobą niewtajemniczoną w plan. Za słowami poszły czyny, bo pomagają jej przy dziewczynkach. - Chętnie pokazują im dziewczyńskie rzeczy, układają fryzury... Zostają z nimi jak ja np. idę na mecz - opowiada wierna kibicka Legii Warszawa. - Czuję, że nie robią tego z musu, to dodaje mi sił. Tak naprawdę spełnia swe marzenia. Zawsze chciała mieć dużo dzieci, opiekować się nimi, dawać im siebie. Marzenia były z nią nawet wtedy, kiedy nijak miały się do rzeczywistości. Była małą dziewczynką, kiedy porzuciła ją własna matka, swojego taty nie znała. Najpierw wychowywała ją babcia, która zmarła kiedy Ewa miała 10 lat. Wzięła ją do siebie druga babcia. Przez sześć lat miała dobry, ciepły dom, potem choroba starszej kobiety sprawiła, że w wieku lat szesnastu Ewa trafiła do Domu Dziecka gdzieś w małej miejscowości. Nie może powiedzieć, że działy się jej tam złe rzeczy. - Wiem, że panie opiekujące się nami starały się jak umiały, wiem też, że ciężko jest dać ciepło tylu wychowankom, nie były w stanie - wspomina. Kiedy w wieku dziewiętnastu lat znalazła się w Warszawie, życie wciąż jej nie oszczędzało. Czteroletnie małżeństwo do dzisiaj wspomina wzdrygając się z niesmakiem. Z trójką dzieci, które pojawiły się na świecie musiała uciekać przed damskim bokserem, jakim okazał się człowiek z którym się związała. Uciekła z tego życia, aby spotkać prawdziwego mężczyznę. - Dzięki drugiemu mężowi przestałam być wrakiem człowieka. Uwierzyłam, że nie jestem do niczego, że nie jestem złą matką , że nie jestem złą żoną...- mówi, po czym zamyśla się i smutnieje, głaska Łobuza, psa staruszka, który jest z nią tyle lat. - Mój mąż umarł 11 lat temu, dał mi zaplecze emocjonalne i poczucie, że jestem wartościowa. W takiej właśnie chwili, kiedy razem wychowywali już czworo dzieci (na świecie pojawiła się ich wspólna, dzisiaj 18-letnia córka) marzenia Ewy o posiadaniu gromadki dzieci spełniły się jeszcze bardziej. Pojawiły się Pieczaki, jak mówi dzisiaj z miłością o dzieciach w pieczy zastępczej. Dwójka dzieci, dla których stali się rodziną zastępczą pojawiła się nagle i bez zapowiedzi. W 2010 roku zmarła jej matka, będąca rodziną zastępczą dla syna jej młodszej siostry i dwóch córek starszej. Dzieci miały pięć, sześć i osiem lat. - Nie chcę z nimi zostać jestem za stary - uciął mąż zmarłej jakiekolwiek rozmowy na temat dzieci. Ewa i jej mąż, który także znał smak dzieciństwa w domu dziecka wiedzieli, że powinni pomóc, bo tak po prostu trzeba. Czuli, że ich świat zmieni się diametralnie. Na lepsze czy na gorsze? Nie szukali na to odpowiedzi. Nie mieli czasu. - Nie wiedziałam, o co chodzi w tym wszystkim, nie ogarniałam sytuacji - wspomina tamte chwile Ewa. Jedną z córek starszej siostry zajął się jej biologiczny ojciec. Drugą córką jej rodzona matka nie chciała się zająć. - Weźmiesz ją, ja nie dam rady - usłyszała Ewa, która już wcześniej czuła, że Ola trafi do niej. - Nie spodziewałam się jednak, że także moja młodsza siostra zapyta mnie czy wezmę do siebie jej syna.... Wzięła. Przez dwie minuty dosłownie, jakie miała po tym pytaniu na złożenie do sądu odpowiedniego wniosku nie wymyśliła nic lepszego. - I tak mając czworo małych dzieci w domu staliśmy się rodziną zastępczą dla dwojga innych maluchów - po trzynastu latach Ewa uważa, że to była jedna z najlepszych decyzji w jej życiu. Wprawdzie potem wiele razy zastanawiała się, po co to robi, to były jedynie chwile, przysłowiowe łyżki dziegciu w beczce miodu. Tak jak wtedy, kiedy usłyszała, że robi to dla pieniędzy bądź wtedy, kiedy usłyszała od dorastającego Pieczaka „nienawidzę cię". - Ciężko się wtedy robi, nie ma czym oddychać. Ale złe chwile się kończą. Zawsze - dodaje z pewnością w głosie. Przez lata nauczyli się siebie doskonale. Nie, nie jest dobrą ciocią, która da sobie wejść na głowę. Potrafi być stanowcza, kiedy trzeba oczywiście. - Dzieci pieczowe mają problem z zaufaniem, są wyrwane ze środowiska, które wcale nie było dobre dla nich, ale nauczyły się tam żyć i funkcjonować - uważa. - Nade wszystko potrzeba cierpliwości, przytulania i miłości. Mają wiedzieć i czuć, że są dla nas ważne. I tak jest, skoro mimo pełnoletności wciąż są blisko niej. Dla Karolinki i Angeliki to już jedyny świat. Do Ewy mówią „ciociu", zdarza im się powiedzieć „mamo". Zwłaszcza wtedy, kiedy są wśród innych dzieci. - Taką mają potrzebę, rozumiem to. Staram się być dla nich jednak ciocią, bo chciałabym, żeby zwracały się tak do kogoś, kto je adoptuje i będzie prawdziwą mamą - mówi i zwraca uwagę także na to, że obowiązujące w Polsce prawo nie daje jej jako pieczy zastępczej wielkich praw do dzieci. Aby wyrobić im paszporty czy choćby podpisać zgodę na wyjazd na wycieczkę - na to wyrazić zgodę musi biologiczna matka. Dziewczynki czują, że mówi o nich i pojawiają się na chwilę. Po chwilkę przytulania. - Takie już są, takie je kocham... Miłość. To słowo w ustach Ewy brzmi prawdziwie. Ma treść. Kiedy Ola trafiła do niej miała wielkie problemy ze zdrowiem, z wielu względów nikt nie dawał jej szans na dobre życie, naukę, normalne dzieciństwo, młodość i dorosłość. Za kilka dni zaczyna studia... - Jestem dumna z tego, że jestem częścią jej życia. Takiego normalnego, codziennego i od święta - mówi i podkreśla, że bycie rodziną zastępczą to nie jest coś ponad. To normalne, dobre życie. Wprawdzie Ewa nie mówi tego głośno, ale to nie jest jej ostatnie słowo. W przedpokoju wiszą zdjęcia całej jej kochanej ósemki. Miejsc na nowe portrety jest jeszcze mnóstwo. Poprzednia Kolejna

Przetwarzanie danych osobowych RODO - to obowiązujące od 25 maja 2018r. unijne Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), które określa w szczególności zasady przetwarzania danych osobowych oraz ich ochrony. Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie (dalej WCPR), jako administrator danych (podmiot decydujący o celach i sposobach przetwarzania danych osobowych) gromadzi i przetwarza dane osobowe po wskazaniu celu ich przetwarzania, przede wszystkim na podstawie przepisów prawa, umowy a w szczególnych wypadkach na podstawie zgody osoby, której dane dotyczą. WCPR dokłada starań, aby przetwarzanie danych było zgodne z RODO oraz innymi obowiązującymi przepisami prawa w zakresie ochrony danych osobowych. Dąży do zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa przetwarzanym danym osobowym poprzez zastosowanie odpowiednich i adekwatnych środków organizacyjnych i technicznych. Każda osoba, której dane dotyczą ma prawo do wystąpienia do WCPR z żądaniem realizacji jej uprawnień wynikających z RODO. Dane osobowe są usuwane w terminach prawem określonych. Każda osoba, której dane dotyczą ma prawo wnieść skargę na przetwarzanie danych przez WCPR do organu nadzorczego, którym jest Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych. Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie, jako Administrator danych osobowych realizuje obowiązek informacyjny względem osób, których dane przetwarza zgodnie z art. 13 RODO w momencie pozyskiwania danych osobowych. Natomiast w sytuacji gdy dane osobowe są pozyskiwane nie bezpośrednio od osoby fizycznej, której one dotyczą ale od innego podmiotu, obowiązek informacyjny realizowany jest zgodnie z art. 14 RODO. Inspektorem Danych Osobowych w Warszawskim Centrum Pomocy Rodzinie jest Pani Weronika Brewczyńska (iod@wcpr.pl), z którą można się kontaktować w sprawach związanych z przetwarzaniem danych osobowych przez Warszawskie Centrum Pomocy Rodzinie.

Dobrometr Zmierz swój poziom dobra Czy pomagasz innym, gdy widzisz, że potrzebują wsparcia? * Tak - zawsze Tak, gdy tylko mam możliwość Od czasu do czasu Kolejne pytanie

< Wróć Wola Fundacja Atalaya Wolska 66/39, Warszawa Jak pomagamy Prowadzimy Centrum Usamodzielnienia Młodzieży Atalaya (CUMA), w którym działania kierujemy przede wszystkim do osób w wieku 15-25 lat z doświadczeniem pobytu w pieczy zastępczej. Pracujemy długofalowo w oparciu o budowanie relacji. Kluczowe jest dobrowolne zaangażowanie każdego wychowanka w relację z asystentem usamodzielnienia w Fundacji, dzięki której możliwe jest poznanie aktualnych i realnych potrzeb podopiecznego, będących podstawą proponowanego wsparcia w głównych obszarach usamodzielnienia (zdrowie, relacje, praca, edukacja, finanse i sytuacja mieszkaniowa). Bazując na tych potrzebach i etapie usamodzielnienia, tworzymy indywidualne ścieżki rozwoju, mogą objąć: indywidualne wsparcie asystenta usamodzielnienia – może być o charakterze psychologicznym, coachingowym, interwencyjnym etc., z częstotliwością i zakresem tematycznym dostosowanymi do potrzeb danej osoby udział w programie mieszkań treningowych (+18 lat), obejmującym pobyt w mieszkaniu, wsparcie opiekuna mieszkania, spotkania w społeczności oraz warsztaty usamodzielnienia udział w całorocznej grupie rozwojowo-edukacyjnej (17 lat), nastawionej na wsparcie i realizację potrzeb rozwojowych uczestników i uczestniczek, przygotowujących się do opuszczenia pieczy zastępczej. Program obejmuje m.in. poznanie specyfiki mieszkań treningowych, zagadnienia merytoryczne i prawne, wymianę doświadczeń i rozwój kompetencji w oparciu o dotychczasową wiedzę uczestnictwo w całorocznej grupie rozwojowej (15-16 lat), która stanowi przestrzeń do zatrzymania się przy własnych emocjach, myślach i zachowaniach, stwarzając okazję do głębszego wglądu w siebie. Celem spotkań jest wspieranie lepszego funkcjonowania w relacjach z rówieśnikami i dorosłymi, a także umożliwienie uczestnikom doświadczania pozytywnych, wspierających kontaktów w ramach grupy wsparcia. udział w międzynarodowych programach wymian młodzieżowych Erasmus+ (+16 lat), w tym możliwość dalszego rozwoju w kierunku Youth Lidera i udziału w kolejnych projektach w tej roli. korzystanie z pozostałych, uzupełniających form wsparcia (dla osób już współpracujących z nami), m.in. kursach edukacyjnych, językowych i zawodowych, terapii, korepetycjach, konstruktywnych formach spędzania czasu wolnego oraz innych działaniach, które są odpowiedzią na konkretne potrzeby wychowanków źródło: Fundacja Atalaya Dla kogo Wychowankowie pieczy zastępczej instytucjonalnej i rodzinnej przygotowujący się do usamodzielnienia (wiek 15-25) z całej Warszawy. Kontakt telefon: e-mail: strona www: 665 312 958 fundacja@atalaya.pl https://atalaya.pl/pl/fundacja-atalaya/

< Wstecz Hania, 2 lata Hania jest wrażliwą, rezolutną i bardzo aktywną dwulatką, która uwielbia spędzać czas na świeżym powietrzu i z odwagą odkrywać tajniki swojego otoczenia. Jest radosna, uwielbia się śmiać, przytulać. Bardzo potrzebuje uwagi dorosłego, takiej jeden na jeden, wtedy rozkwita. Rozwój ruchowy Hani przebiega nieharmonijnie. Swoje pierwsze samodzielnie kroki postawiła w 19 miesiącu życia. Pomimo tych trudności dzielnie uczy się pokonywać swoje ograniczenia. Z zapałem rysuje, układa klocki i przygotowuje posiłki dla swoich lalek. Jest bardzo komunikatywna choć mówi niewyraźnie. Rodzice Hani 2 lata temu zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej. Niestety do tej pory nie poznała nikogo, kto chciałby zostać jej mamą i tatą. Hania potrzebuje ciepłej i troskliwej rodziny na zawsze, która zobaczy w niej dziecko z ogromnym potencjałem. Rodziny, która będzie miała gotowość by kontynuować wdrożone do tej pory działania terapeutyczne by wspierać ją w dalszym rozwoju. Szukamy dla niej rodziny zastępczej gotowej zaopiekować się dzieckiem z Zespołem FAS, która będzie czerpała dużo radości z odkrywania potencjału, który drzemie w Hani. Jeżeli chciałbyś zostać rodziną zastępczą Hani Skontaktuj się z nami: e-mail: rodzinazastepcza@wcpr.pl