Wyniki wyszukiwania

< Wróć Śródmieście Mazowiecka Fundacja Rodzin Zastępczych Nowogrodzka 49, 00-695 Warszawa Jak pomagamy Indywidualna pomoc dostosowana do potrzeb danej rodziny, grupy wsparcia, warsztaty i szkolenia, spotkania integracyjne, wyjazdy wakacyjne dla rodzin. Dla kogo Rodzice zastępczy, dzieci w pieczy zastępczej, pomoc skierowana jest do osób z województwa mazowieckiego, w tym dla mieszkańców całej Warszawy. Kontakt telefon: e-mail: strona www: 516 099 036 kontakt@mfrz.pl https://www.mfrz.pl/

Rozstanie opiekuna zastępczego z podopiecznym to jeden z trudniejszych etapów podczas sprawowania funkcji rodziny zastępczej... Przycisk Sytuacja rozstania z dzieckiem w pieczy zastępczej Sytuacja rozstania z dzieckiem w pieczy zastępczej Rozstanie opiekuna zastępczego z podopiecznym to jeden z trudniejszych etapów podczas sprawowania funkcji rodziny zastępczej. Może ono wynikać np. z przeniesienia wychowanka do innej formy pieczy, jego adopcji lub procesu usamodzielniania się. Szczególnie emocjonujący wydaje się jednak powrót małoletniego pod opiekę rodziców pomimo tego, że stanowi jeden z głównych celów pieczy zastępczej. Rozstanie nie przekreśla jednak znaczenia relacji, jaka powstała między opiekunem a dzieckiem. Z tej perspektywy rodzina zastępcza nadal może doświadczać poczucia sensu i dobrze spełnionej misji. Co więcej, świadomość, że opiekun odegrał ważną rolę w życiu wychowanka, niewątpliwie może pomóc mu domknąć ten etap z satysfakcją i spokojem. Dla dziecka rozstanie z opiekunem zastępczym i jednoczesny powrót do rodziny biologicznej to jedno z bardziej złożonych doświadczeń emocjonalnych. Nawet jeśli sytuacja ta jest przez niego długo wyczekiwana i obiektywnie korzystna, często przeżywa ją w sposób ambiwalentny. Z jednej strony może pojawić się radość, ulga i nadzieja związana z możliwością bycia z rodzicami. Z drugiej zaś bardzo często towarzyszy temu smutek, lęk i poczucie straty , gdyż przychodzi mu opuścić osobę i miejsce, które dawały poczucie stabilności w trudnym okresie życia. Niemniej jednak dziecko nie musi wybierać kogo kocha bardziej - może jednocześnie tęsknić, cieszyć się i obawiać. Ważne jest, aby proces rozstania przebiegał w sposób wspierający dziecko. Otwartość na rozmowę, uznanie emocji podopiecznego oraz podkreślanie, że wspólne doświadczenia były ważne, pomogą mu pozytywnie przejść przez ten niełatwy etap. W wielu przypadkach utrzymanie kontaktu – jeśli jest to możliwe i zgodne z dobrem małoletniego – zapewni mu poczucie ciągłości i bezpieczeństwa. Sposób, w jaki opiekun zastępczy przeżywa rozstanie z podopiecznym, w dużej mierze zależy od motywacji, z jaką podjął się pełnienia pieczy zastępczej. Już na początku tej drogi kształtuje się bowiem nastawienie do jej tymczasowego charakteru. Przeżywanie rozstania bywa natomiast znacznie trudniejsze wtedy, gdy motywacja miała charakter adopcyjny lub była silnie ukierunkowana na realizację własnych potrzeb i oczekiwań. Nadzieja na stworzenie z podopiecznym trwałej więzi rodzinnej, nawet jeśli nieuświadomiona, może sprawić, że decyzja o powrocie dziecka do rodziny pochodzenia jest odbierana jako strata. Dlatego pogłębiona refleksja nad własnymi motywami może pomóc opiekunom lepiej przygotować się na moment rozstania. Sytuacja odejścia małoletniego z rodziny zastępczej często wiąże się z pustką i smutkiem. W takiej chwili u wielu opiekunów pojawia się myśl o przyjęciu kolejnego dziecka, która bywa sposobem na poradzenie sobie z ciszą i brakiem dotychczasowych codziennych obowiązków , bądź wynika z poczucia gotowości do dalszego niesienia pomocy i świadomości, że ich zasoby emocjonalne, organizacyjne i wychowawcze wciąż są dostępne. Warto jednak zatrzymać się na chwilę nad tym, z jakiego powodu rodzi się ta myśl . Jeśli jest to potrzeba zastąpienia straty lub zapełnienia pustki, dobrze dać sobie czas na przeżycie rozstania i domknięcie relacji z poprzednim podopiecznym. Przeżycie smutku i żalu jest bowiem ważne nie tylko dla opiekuna, ale też dla jakości relacji z kolejnym dzieckiem. Jeśli natomiast myśl o opiece nad kolejnym dzieckiem pojawia się obok świadomości, że rozstanie choć bolesne było zgodne z celem pieczy zastępczej, może to być sygnał gotowości do dalszego pełnienia tej roli. Autor: Ewa Sikora - psycholog, psychoterapeuta, WCPR Poprzedni Następny

< Wróć Osoba do pomocy Masz gotowość by wesprzeć zawodowych opiekunów zastępczych w opiece nad dziećmi i być zatrudnionym jako osoba do pomocy? Do głównych zadań osoby do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi i przy pracach gospodarskich należy między innymi: opieka nad dziećmi w miejscu zamieszkania zawodowej rodziny zastępczej/ prowadzącego rodzinny dom dziecka oraz w innych miejscach wskazanych przez rodzinę zastępczą zawodową/prowadzącego rodzinny dom dziecka, wsparcie pracy wychowawczej opiekunów zastępczych, pomoc dzieciom w samoobsłudze, pomoc dzieciom w odrabianiu lekcji i nauce, organizacja czasu wolnego, pomoc opiekunom zastępczym w dokonywaniu zakupów, pomoc w utrzymaniu czystości w domu, pomoc w przygotowywaniu posiłków, pomoc w praniu i prasowaniu. Jakie warunki należy spełnić: w sytuacji, gdy jest się rodzicem trzeba mieć pełnię władzy rodzicielskiej, w którą na przestrzeni czasu nie ingerował sąd, należy wypełniać obowiązek alimentacyjny (jeżeli cię dotyczy) nie można być skazanym prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, nie można być wskazanym w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym. Ważne jest by: mieć doświadczenie w opiece nad dziećmi, być odpowiedzialnym, sumiennym i rzetetelnie wykonywać swoje obowiązki, być komunikatywnym, mieć umiejętności organizacyjne i logistyczne. Jeżeli myślisz, że to praca dla ciebie zapraszamy do kontaktu: e-mail: sekretariat.piecza@wcpr.pl

Aplikacja PoMoc - baza instytucji i organizacji pomocowych w Warszwie. Po Moc Baza instytucji i organizacji, oferujących bezpłatne wsparcie psychologiczne, psychoterapeutyczne, medyczne, prawne i finansowe na terenie Warszawy. Zarówno dla dorosłych, dzieci i młodzieży . Wsparcie Organizacje oferujące wsparcie specjalistyczne i finansowe Aktualności Szkolenia, warsztaty, spotkania integracyjne, konkursy Mapa zasobów Instytucje i organizacje wspierające dziecko i rodzinę

Pomóż nam znaleźć rodziny zastępcze dla dzieci przebywających w warszawskich placówkach opiekuńczo-wychowawczych. Galeria serc Galeria serc Galeria serc Galeria serc Każde dziecko jest wyjątkowe. Ma swoją historię, swoje potrzeby i marzenia. Jednocześnie każde dziecko potrzebuje rodziny, która zapewni mu bezpieczeństwo, stabilizację i bezwarunkową akceptację. Dzieci potrzebują dorosłych takich jak TY Pomóż nam znaleźć rodziny zastępcze dla dzieci przebywających w warszawskich placówkach opiekuńczo-wychowawczych Dowiedz się więcej

< Wstecz Ania, 6 lat Ania to 6 letnia dziewczynka, która emanuje ciepłem i otwartością. Swoją delikatną, drobną posturą i śliczną buzią przypomina bajkową Calineczkę, Ania posiada niesamowitą energię i zapał do życia. Lubi brać udział w różnych zajęciach i terapii, wykazując przy tym zdolność do długotrwałej koncentracji i zaangażowanie. U Ani zdiagnozowano epilepsję, jednak dzięki odpowiedniemu leczeniu, jej stan zdrowia jest stabilny. Niezmiennie ważne jest, aby otaczała ją stała opieka medyczna specjalistów, aby zapewnić jej najlepsze możliwe wsparcie. Rozwój intelektualny dziewczynki jest opóźniony w stosunku do jej rówieśników, ale jest jeszcze malutką dziewczynką, której dotychczas nie było łatwo się rozwijać. Mimo trudnych doświadczeń w rodzinnym domu Ania jest dzieckiem pogodnym i uroczym. Jej mama, stara się utrzymywać kontakt, odwiedzając ją dwa razy w miesiącu. Ania ma 5 sióstr, z którymi chciałaby utrzymywać kontakt. Ania potrzebuje rodziny zastępczej, która zapewni jej miłość, stabilność i bezpieczeństwo, której tak bardzo potrzebuje. Idealni opiekunowie to osoby, które są pełne ciepła, cierpliwości i zrozumienia. Obecność innych dzieci oraz zwierząt domowych w nowym domu Ani byłaby dodatkowym atutem, zapewniając jej możliwość nauki i zabawy w przyjaznym, wspierającym środowisku. Jeżeli chciałbyś zostać rodziną zastępczą Ani Skontaktuj się z nami: e-mail: rodzinazastepcza@wcpr.pl

< Wstecz Wiktoria, 10 lat i Janek, 12 lat Wiktoria jest pogodną i serdeczną 10 latką. Nie ma trudności w nawiązaniu relacji z innymi dziećmi, do dorosłych podchodzi z dystansem, aczkolwiek nie zamyka się na nich. Wiktoria jest wysportowana, uczęszcza na zajęcia akrobatyczne oraz basen. Lubi zabawy na świeżym powietrzu. Chętnie angażuje się w prace kuchenne, jest pomocna i życzliwa. Jest ambitną i ukierunkowaną na cel dziewczynką, bywa czasami uparta, ale cecha ta umożliwia jej osiąganie sukcesów. Janek jest bardzo komunikatywnym i otwartym na interakcje 11 latkiem. Pomimo problemów z regulowaniem emocji (autyzm) stara się dostosować do zasad życia społecznego. Chętnie dzieli się swoimi przemyśleniami. Jest ambitny i pomocny. Chłopiec interesuje się piłką nożną, uczęszcza na treningi. Lubi spędzać czas na świeżym powietrzu, jeździć na rowerze, korzystać z basenu i wycieczek plenerowych. Janek ma orzeczenie o niepełnosprawności – zdiagnozowany autyzm atypowy. Pozostaje pod stałą kontrolą lekarza psychiatry i neurologa. Wiktoria i Janek pozostają w stałym kontakcie ze swoim rodzeństwem, z którym są mocno związani emocjonalnie. Poza regularnym kontaktem telefonicznym, odwiedza ich starsza siostra. Podtrzymują także relacje z ojcem, który przez długi czas nie interesował się ich losem. Obecnie spotykają się regularnie. Szukamy dla nich ciepłych, wrażliwych i konsekwentnych dorosłych, najlepiej mających doświadczenie w opiece nad dzieckiem z autyzmem. Gotowych kontynuować specjalistyczne wsparcie Janka. Najlepiej z Warszawy bądź okolic, by dzieci mogły mieć nadal możliwość spotkań ze swoją rodziną, szczególnie starszą siostrą. Jeżeli chcielibyście zostać rodziną zastępczą Wiktorii i Janka Skontaktuj się z nami: e-mail: rodzinazastepcza@wcpr.pl

Strona w budowie

Przyjęcie krytyki wymaga dużej dojrzałości i refleksji, które u dziecka nie zostały jeszcze wykształcone, stąd nadmierne krytykowanie małego człowieka, zwłaszcza przez osoby mu najbliższe, może odcisnąć trwałe negatywne piętno na jego psychice. Przycisk Skutki nadmiernej krytyki dziecka Przyjęcie krytyki wymaga dużej dojrzałości i refleksji, które u dziecka nie zostały jeszcze wykształcone, stąd nadmierne krytykowanie małego człowieka, zwłaszcza przez osoby mu najbliższe, może odcisnąć trwałe negatywne piętno na jego psychice. Krytyka jest nieodłącznym elementem wychowania i podana w sposób konstruktywny, ciepły, życzliwy ma szansę posłużyć dobru dziecka, np. doskonaleniu jego umiejętności czy poradzeniu sobie z porażką. Jednakże krytyka nazbyt częsta, bezzasadna, czy nacechowana narzucaniem sposobów działania i nieadekwatnie wysokimi wymaganiami będzie skutkować u dziecka (zwłaszcza nieśmiałego) wstydem i niepewnością, ponadto poczuciem bycia niewystarczającym i bezwartościowym. Dziecko stale punktowane stopniowo będzie tracić motywację do działania i wzbraniać się przed nowymi wyzwaniami, co na swój sposób wpłynie hamująco na rozwój jego samodzielności. Pociecha funkcjonująca pod stałą presją będzie miała poczucie niedostatecznego wsparcia, a w jej emocjach prawdopodobnie zagości więcej złości, bezsilności i frustracji, aniżeli u dziecka dorastającego w atmosferze szacunku i akceptacji. Nadmierna krytyka może wprowadzać dystans do relacji rodzic/opiekun – dziecko, zaś na etapie nastoletnim nasilać konfliktowość i bunt małoletniego. W skrajnych przypadkach dominujący klimat krytycyzmu może przyczynić się do pogorszenia samopoczucia dziecka, co niestety będzie stanowiło bazę dla rozwoju różnego rodzaju zaburzeń lub chorób, m.in . nieprawidłowego kształtowania się osobowości, depresji, uzależnień. Dlatego, zanim skrytykujesz pochyl się nad tym, że d ziecko nie działa przeciwko Tobie, ale z jakiegoś powodu jest mu trudno poradzić sobie z danym zadaniem. Sprawdź czego mu brakuje i zaopiekuj tę przyczynę, przy tym po prostu słuchaj i rozmawiaj z pociechą. Twoja samoobserwacja i refleksja, a także zaangażowana praca nad budowaniem prawidłowej relacji z dzieckiem pomoże uchronić je przed rozwinięciem surowego wewnętrznego krytyka, a tym samym wieloma trudnościami w jego późniejszym, dorosłym życiu, m.in. nadmiernym samokrytycyzmem, perfekcjonizmem, niską samooceną, lękiem przed odrzuceniem. Autor: Ewa Sikora - psycholog, psychoterapeuta, WCPR Poprzedni Następny

< Wróć SPOT Młodzieżowy Praga Północ Bielańska 12, Warszawa Tu SPOT Młodzieżowy Praga Północ 👋 Zapraszamy do nas nowe osoby! Jeśli masz 12-18 lat , chęć poznania nowych osób, chcesz spędzić czas w fajnej przestrzeni, brać udział w różnorodnych warsztatach albo uzyskać wsparcie psychologiczne, znajdziesz to wszystko u nas! Co ważne, uczestnictwo w naszym Spocie jest bezpłatne. Jesteśmy na ulicy Stalowej 29/16. Wpadnijcie się przywitać, poznać nas, albo kontaktujcie się z nami pod numerem +48 533 109 505, lub mailowo spotpraga@rodzinnawarszawa.pl . https://www.facebook.com/SpotPraga Chętnie odpowiemy na wszystkie Wasze pytania! źródło: Spot Młodzieżowy Praga-Północ